ΟΤΑΝ ΟΙ ΛΕΞΕΙΣ ΤΟΥ ΠΟΙΗΜΑΤΟΣ ΠΡΟΒΛΕΠΟΥΝ ΠΩΣ ΟΙ ΜΗΔΟΙ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΘΑ ΔΙΑΒΟΥΝΕ (άνω θρώσκοντας χυθείτε κατεπάνω τους όπως ο Αίας στο μαχαίρι του):

Ο «Θάλαμος των αζωτούχων», μια από τις τέσσερις ενότητες στην ποιητική συλλογή ΤΑ ΜΑΧΑΙΡΙΑ ΤΗΣ ΚΙΡΚΗΣ του Έκτορα Κακναβάτου, γράφτηκε πριν το 1980, όταν κανείς δεν υποψιαζόταν τα σημερινά επιφαινόμενα της πολιτικής, οικονομικής και πολιτιστικής κρίσης. Διαβάζοντας όμως κανείς σήμερα τους εμπνευσμένους στίχους, καταλαβαίνει ότι ο ποιητής… ήξερε και προφήτευε! Για του λόγου το αληθές κάποια αποσπάσματα, κι αφήστε πίσω σας τη σκόνη από τις σημερινές βαθυστόχαστες αναλύσεις έγκυρων πολιτικών σχολιαστών ή τα εμπαθή μικροκομματικά και επικοινωνιακά τερτίπια μιας άγονης και αδιέξοδης πόλωσης που έτσι κι αλλιώς υπηρετούν τη δύναμη της (όποιας…) εξουσίας που –το ξέρει καλά ο Ποιητής- «η δύναμή της είναι να είσαι ανίδεος, να είσαι αφελής, να αμνηστεύεις, η δύναμή της είναι να ξεχνάς, να μη θυμάσαι πως η εντολή από τους Κατεπάνω είναι να συμφωνήσουνε να κηρυχθείς σε αφάνεια, να μπεις στο αρχείο, να σ’ αναλάβουνε ταριχευτές… Τώρα που πήρανε τα πόστα τους, σύρε και φώναξε όσο θες!... Αυτοί πήραν τα μέτρα τους  ακροβολίστηκαν στα έγκυρα προσχήματα, εσύ μάνιαζε τώρα όσο θες για μιαν άνευρη ένσταση και πιο πολύ για το θεσμό της ένστασης… Λοιπόν: οι έμμισθοι εσείς, οι διακηρυξίες, οι αβανταδόροι, επιμεληθείτε της υπακοής και της ανυποψίας των μακάρων… Κλείστε τις ποριές!.. Όχι άλλοι «σωτήρες»… Τώρα λέμε δόξα σου που εν υψίστοις έδωσες την ιδέα να ξαμοληθούνε οι καρκίνοι» Διπλό ΚΛΙΚ και ιδού ο λόγος του Ποιητή Ακέραιος – Art by jason decaires taylor]



ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΠΙΑΣΑΝΕ ΤΑ ΠΟΣΤΑ ΣΥΡΕ ΚΑΙ ΦΩΝΑΞΕ ΟΣΟ ΘΕΣ
ΠΡΩΤΟ που αυτοί αποφασίζουνε πως κινδυνεύουμε και πότε και πως θέλουμε δεν θέλουμε θα μας «εσώσουν!..

ΔΕΥΤΕΡΟ που απ’ τις αξίες προτιμούν τα αξιώματα, τι να τις κάνουμε τις παλιατζούρες. 

ΤΡΙΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ το ανάστημά σου που τους καταργεί, το εύρος σου που αχρηστεύει τις μονάδες τους και τα ισόπεδα τοπία τους. 

ΤΕΤΑΡΤΟ που οι εύπιστοι, που να τους πάρει ο διάολος, χειροκροτούν το φίμωτρο για τις «φωνασκίες των πληβείων» κι ούτε που θέλουνε να δούνε πως κόψε από δω κόψε από κει σε τεμαχίσανε σε οικόπεδα και μυρμηγκότρυπες οι άψωλοι… 

ΓΕΓΟΝΟΣ ΠΡΟΧΩΡΗΜΕΝΟ που στους δρόμους σου έναν Απρίλη χύθηκε το έμπυο, οι μειοδότες περιφέρανε ό,τι πελώριο: τ’ ατίμητά σου, το αίμα των αιώνων στα διεθνή χρηματιστήρια σ’ αγοραστές βορά της φτήνιας και που πιάσανε τα υψώματά σου οι φαύλοι και οι αχρείοι στίφη και που εσύ πικρός απήγανος, του τάφου άκρη-άκρη και της λεηλασίας ό,τι περίσσεψε δοσμένο στη φυγή, νους ενδοφλέβιος και μάτια ν’ ανασκάβουν την αντάρα. 

ΓΕΓΟΝΟΣ ΕΣΧΑΤΟ η εκατόχρονη οργή σου
που αρνιέται τη μετάσταση και δεν πάει πιο πέρα
παρά εδώ, μονάχη της, χωρίς καψούλι
συνωμοτεί και δέρνεται με το βυθό της!
[ΣΤΩΜΕΝ του Έκτορα Κακναβάτου από τη συλλογή ΤΑ ΜΑΧΑΙΡΙΑ ΤΗΣ ΚΙΡΚΗΣ]

ΓΙΑ ΝΑ ΛΥΘΟΥΝ ΤΑ ΜΑΓΙΑ ΜΝΗΜΟΝΙΩΝ ΔΙΣΕΚΤΩΝ (από την ίδια συλλογή άλλα τρία ποιήματα):  
ΕΝΔΟΠΛΑΣΜΑ:
Τώρα που πιάσανε τα πόστα
σύρε και φώναξε όσο θες.
Αυτοί πήρανε τα μέτρα τους,
ακροβολίστηκαν στα έγκυρα προσχήματα…
Εσύ μάνιαζε τώρα όσο θέλεις!..
Ειρωνικοί, σου παραχωρούνε άσφαιρα ηχηρά
για μιαν άνευρη ένσταση
για την κάποια προσφυγή σου
πιο πολύ για το θεσμό της προσφυγής
κυρίως όχι για σένα
που τώρα καταφεύγεις στη βλεννώδη άσφαλτο,
στα έμπυρα μεν ελάσματα
που όμως ακόμα η ταραντούλα μέσα σου,
εμφανώς ουράνια
περνάει τράνζιτο, θερίζει
κατοπτεύει.

ΓΟΡΙΛΕΣ:
Λοιπόν: οι έμμισθοι εσείς,
οι διακηρυξίες, οι αβανταδόροι επιμεληθείτε
της υπακοής και της ανυποψίας των μακάρων,
οι επόπτες επιμεληθείτε των χορδών
της αφωνίας των εντέρων
και των αποφράξεων, επιμεληθείτε
της ευθυβολίας,
με το μήκος του το πιο μαβί
πάλι με κυάνιο ο ουρανός
με σημαδεύει.

ΤΑΡΙΧΕΥΕΙΝ:
Η δύναμή τους είναι να είσαι ανίδεος
να είσαι αφελής, να αμνηστεύεις,
η δύναμή τους είναι να ξεχνάς,
να μην θυμάσαι που η εντολή από τους Κατεπάνω
είναι να συμφωνήσουνε ανακριτής κι εισαγγελέας
να κηρυχτείς σε αφάνεια να μπεις στο αρχείο,
ή αν η χάρη τους...
να σ' αναλάβουνε ταριχευτές
η διαιώνια τέχνη των λωρίδων  
[ΕΝΔΟΠΛΑΣΜΑ, ΓΟΡΙΛΕΣ και ΤΑΡΙΧΕΥΕΙΝ από τα ΤΑ ΜΑΧΑΙΡΙΑ ΤΗΣ ΚΙΡΚΗΣ του Έκτορα Κακναβάτου]

Διατάχθηκε αυθόρμητη συμμετοχή στο πανηγύρι και από τις ωρυγές και τα συνθήματα στους τοίχους εγκρίθηκαν απ’ την πολίτσια το έρδε Papas (το Esso παρακάμφηκε μη γράψουν Exo οι ανορθόγραφοι) τα ωσαννα, τα εσύ νικάς Texaco και άλλα τέτοια. Ψηφίστηκε να μπει από το Δίπυλο καβάλα σε αιώνιον ελέφαντα το ένδοξο πετρέλαιο, του δόθηκε να κάνει θρίαμβο και αψίδα από βασάλτη –πόδια σαρανταδυό του ύψους. Πίσω του έρχονται οι ξεροκέφαλοι, σέρνοντας τις πατούσες, μεσανατολίτες, σαουδάραβες και άλλοι μελανόδερμοι υποβάρβαροι, όλοι αλυσωμένοι… Εκείνη τη στιγμή για άλλα εσύ διψούσες. Και τώρα πιο πολύ διψάς που έκανες κι είναι παράνομη μιαν ιδεολογία ζωροαστρική για τον νεκρόφιλο θεό-κροκόδειλο που εντός σου κυκλοθυμικός κι ονειροκτόνος, λάμνει  [απόσπασμα από το Oleum Triumphale, τελευταίο ποίημα στη συλλογή ΤΑ ΜΑΧΑΙΡΙΑ ΤΗΣ ΚΙΡΚΗΣ- ενότητα Θάλαμος Αζωτούχων και για την αντιγραφή και επικόλληση:  
Δεσμώτης στον Ίλιγγο της Σκιας 1000 Λέξεων= Μια Εικόνα Ποιήματος

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις