ΒΕΒΑΙΩΣ ΕΙΝΑΙ Η ΑΒΥΣΣΟΣ ΑΥΤΗ ΚΑΙ ΠΕΦΤΟΥΝ ΕΡΗΜΑ ΠΟΥΛΙΑ (τουφεκισμένα ωσάν σκοταδιασμένα φρούτα… Μα όχι! Δεν πρέπει ν’ ανοίξω τον τάφο μου στις λέξεις ανάμεσα)

ΕΡΩΤΗΜΑ ΣΤΗΝ ΑΥΛΙΔΑ: ένας μετεωρολόγος δικαιούται να λιποθυμήσει; Συνίστορες παγετόνων εννοώ τους αγίους!.. Ας επανέλθουμε λοιπόν… Τώρα τα χελιδόνια χωρίς πυξίδα. Ούτε η έννοια παιχνίδι λέει τίποτα για τον κόσμο. Κωφαλαλία. Τεχνικές από διαθέσιμη νοημοσύνη. Μαύρη θεότητα σκάσε πια!.. Εξοβελίζω νικοτίνη ροχαλίζοντας!.. Η αυθάδεια για λοξήν αθανασία μας εμποδίζει να ξαναλάμψουμε στη συνήθη μας ύπαρξη. Το βλέμμα της αγάπης ποτέ του δεν τη δέχθηκε της ύλης τη δωροδοκία μες απ’ τις αισθήσεις. Δεν έχω να κάνω με καμιά πραγματικότητα – είναι αλλήθωρα τα σκοτάδια μας τα ηλιόλουστα. Μονάχη για μένα οπλοφορία το στήθος!.. Ύλη της σιωπής: η νύχτα. Τα δόντια της αγάπης είναι από χαμομήλι τ’ αφτιά της ερημιάς είναι από δείλι!.. Με άπαντα φωτός η δογματίλα… - όπως ο Δίας για ν’ ασελγεί, απίθανες μεταμορφώσεις έκανε ο μπαγάσας!.. Το ίδιο λέω κι ο Ποιητής δικαιούται. Καλώς αλλάζει και συναλλάζει προσωπεία στο πρόσωπό του το άδηλο. Έτσι κι αλλιώς η γλώσσα είναι ασέλγεια πάνω στο Είναι!.. Έτσι καταλήγω πως η μια αλήθεια είναι το χιούμορ της άλλης. Τα λευκά σας κύριοι! Χρεμετίζω βιώσιμος… σε εργάσιμη όραση κι ανακαινίζω του ουρανού το γάλα!... Αντιγραφή (κι επικόλληση) παιδικής ηλικίας: ευτυχήματα, ευτυχήματα, ευτυχήματα. Τη νύχτα ιδίως όταν τρομοκρατούσαμε μ’ αναμμένο φακό στο πηγούνι παρασταίνοντας τα φαντάσματα κι οι κοπέλες έτρεχαν πανικόβλητες!.. [σκόρπιες επιλογές από τη συλλογή του Νίκου Καρούζου ΣΥΝΤΗΡΗΣΗ ΑΝΕΛΚΥΣΤΗΡΩΝ, εκδόσεις Καστανιώτη 1986 και με ΚΛΙΚ ολόκληρη η ΜΥΧΙΟΘΗΚΗ του από την ίδια συλλογή – ART by Simon Siwak ballance]


1.                 Το πεύκο που συνάντησα προχθές μ’ αναγνώρισε σήμερα
2.                 Ματοβαμμένο κρύο: η εκθαμβωτική ασυνέπεια της ύλης
3.                 Η αυθάδεια για λοξήν αθανασία μας εμποδίζει
να ξαναλάμψουμε στη συνήθη μας ύπαρξη
4.                 Μια πρώτη μεταφυσική των κροκοδείλων: όλα αυτά τα αυτοκίνητα στους φυσικούς δρόμους οι σειρές τ’ αυτοκίνητα
5.                 Το βλέμμα της αγάπης ποτέ του δεν τη δέχτηκε
της ύλης τη δωροδοκία μες απ’ τις αισθήσεις
6.                 Θα τάξω την άβυσσο στη ματωμένη ταχύτητα.
7.                 Δίπλα στην ώχρα την ελεημοσύνη
κι αμίλητη παλλακίδα του ήλιου
δεν έχω να κάνω με καμιά πραγματικότητα –
είναι αλλήθωρα τα σκοτάδια μας τα ηλιόλουστα.
Μονάχη για μένα οπλοφορία το στήθος

8.                Ύλη της σιωπής: η νύχτα…
9.                 Στο δικό σου στόμα η αλήθεια είναι ελάχιστη, μικραίνει
κι ας ξέρεις πως το σβήσιμο είναι εκείνο
που κάνει το άναμμα να υπάρχει
κι ας την ξέρεις απ’ το εύοσμο σώμα
την ψηλόλιγνη λεξούλα γιασεμί
με όλα της τα φύλλα και με όλα της
τα μυρωμένα τ’ άνθια, την ορμή της,
και με όλα της τα κλαδιά και τα θροΐσματα
στο δικό σου στόμα
φυτρωμένη
σα στο χώμα
βλέποντας ατελεύτητα το αόρατο
που χωρίς ιδιότητα ρυακίζει
ποτίζοντας τη δίψα των εικόνων –
ένας άγαμος κύκλος
χαραγμένος απ’ το βίαιο φάντασμα τον έρωτα

10.             Δημοκρατία είναι η μάνα της πολικής η χρυσοχέρα
κι η κόλαση μητέρα του παράδεισου
11.             Στην Καλαμάτα κλάματα, στο Δίστομο μαχαίρια
12.             Χερουβεικά σκουπίδια κι αστράφτουν εξαίσια στ’ απόμερα της Αθήνας ερημιασμένα
13.             Είναι καιρός για μάτωμα πιο πέρα και από το αίμα στην ερημιά που νέμεται μειλίχια το πνεύμα
14.             Τα δόντια της αγάπης είναι από χαμομήλι  τ’ αφτιά της ερημιάς είναι από δείλι
15.             Κανένας άγγελος δεν αρρωσταίνει κι ούτε θέλει τόνωση, κανένας ίσκιος δεν είναι σ’ απομόνωση.
Κι ανάμεσα στις θυγατέρες του καιρού
(τις τέσσερις) με δώδεκα ρυθμούς χορεύει
πρώτη κι ακόρεστη η βροχή μες στα ερέβη
του μαύρου ήλιο του ιερού.
16.             Βαρέθηκα να τέρπομαι στην τέφρα
ρίχνοντας μέσα σ’ ένα ερημόλακκο
το έπαθλο της νύχτας: το φεγγάρι
17.             Κρατώντας την ουσία θαν τα χάσεις όλα
κλοτσώντας τον ήλιο στο γοερό μεσουράνημα


[σκόρπιες επιλογές από τη συλλογή του Νίκου Καρούζου ΣΥΝΤΗΡΗΣΗ ΑΝΕΛΚΥΣΤΗΡΩΝ, εκδόσεις Καστανιώτη, 1986]

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις