ΑΠΟ ΧΑΔΙ ΣΕ ΧΑΔΙ ΕΓΙΝΕ ΒΟΤΣΑΛΟ. ΚΑΜΙΑ ΠΑΛΑΜΗ ΔΕΝ ΤΗ ΘΥΜΑΤΑΙ:

Κι εσύ που ξέρεις από Ποίηση κι εγώ που δεν διαβάζω, κινδυνεύουμε. Εσύ να χάσεις τα ποιήματα κι εγώ τις αφορμές τουΟι λέξεις δεν είναι καρφιά ούτε φύλλα. Και στο σφυρί αντιστέκονται και στον αέρα. Οι λέξεις είναι σαν τα σκάγια: ποιες βρίσκουνε το στόχο τους, ποιες δεν τον βρίσκουν. Δεν φταίει πάντα ο κυνηγός!...  [ΠΕΡΙ ΠΟΙΗΣΕΩΣ ΤΙΝΑ από τη συλλογή του Μιχάλη Γκανά ΤΑ ΜΙΚΡΑ, 2000]


Μ’ ΑΓΑΠΑΣ ΔΕΝ Μ’ ΑΓΑΠΑΣ

Πού θες να βρω
μέσα στον κάμπο
ποια μαργαρίτα διάλεξε
για να ντυθεί το μυστικό σου.

ΕΞΟΔΟΣ

Κοίταξε να διαλέξεις ένα
από τα τόσα ονόματα που σου χαρίζω
ν’ αποφασίσει η μοίρα σου για σένα.

Είσαι ακοίμητη θάλασσα
στην υδρόγειο χούφτα μου.

Ανασαίνεις και με πλημμυρίζεις.

Κι αν κουραστούν απ’ το τοπίο
κι αν κουραστούν από την κάμαρα
πώς ν’ αποδράσουν τα παράθυρα

ΜΕ ΤΟ ΝΕΡΟ

Έρχεσαι πάντα από το δάσος
Η φτέρη κρύβει το λαγό. Ακόμη.

Χρόνος πίσω χρόνος  μπροστά
το μεγάλο ποτάμι.

Να ’σαι με το νερό
μες στο νερό
στο ρίγος του τετελεσμένου μέλλοντος.


ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ ΣΕ ΜΙΑ ΑΝΑΓΝΩΣΗ (στον Γιόζεφ Μπρόντσκι)

Κύριε
αξίωσέ με να διαβάσω 
κι άλλα ποιήματά του
χωρίς να αμβλύνεις στο ελάχιστο
τη ζήλια μου που βλέπω κάποιον άλλο
να μεταφράζει απαράμιλλα τις σιωπές μου.

Και ρίξε με στην Κόλαση μετά
ή οπουδήποτε μιλάνε ρώσικα.


ΟΝΕΙΡΩΞΗ

Παμπάλαιο κορμί
κι ακόμη ευλύγιστο. 
Κορμί γυναίκας που μασάς τον ύπνο μου.
με τις δαγκάνες των μηρών σου.

Προχθές γυμνό κι εψές γδαρμένο
να δω απόψε τι δέρμα θα φορέσεις.

Παλιό κορμί φιλήδονο

ριγμένο στα σπαρτά του ύπνου μου
σαν σκοτωμένο φίδι.

  
Κενές χειρονομίες SMS ανάμεσα σε μοναξιές για πράγματα που αρχίζουν να συμβαίνουν στο Ποίημα και  δείχνουν την απόσταση που μας χωρίζει από τον τρόπο να ’μαστε άγγελοι με φύλο! Όπως η μέλισσα γύρω από ένα άγριο λουλούδι έτσι τριγυρίζω διαρκώς  κι ερανίζομαι από τη γύρη των Λέξεων νέκταρ το πιο γλυκό της Ποίησης:  Από τα ΜΙΚΡΑ περί ποιήσεως του Μιχάλη Γκανά σήμεραα


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις