ΥΠΟΔΥΘΗΚΑΜΕ ΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΚΙ ΗΜΑΣΤΑΝ ΚΑΤΑ ΒΑΘΟΣ ΣΚΟΡΠΙΟΙ ΣΤΙΧΟΙ (άδικα γράφεις, δεν βγήκε ποτέ κανείς απ’ τη γλώσσα):

ΑΚΟΥ ΤΩΡΑ ΤΙ ΛΕΝ ΟΙ ΠΝΙΓΜΕΝΟΙ ΑΠ’ ΤΗ ΣΙΩΠΗ: Το Ποίημα χτίζεται εκεί που υπήρχε το τίποτα για να συμβολίζει το τίποτα που υπήρχε στη θέση του… παραδείγματος χάριν η ΑΡΓΩ και ΠΩΣ ΦΑΝΤΑΖΟΜΑΙ ΤΑ ΛΑΤΙΝΙΚΑ ΜΟΥ, δυο ποιήματα του Γιάννη Πατίλη από τη συλλογή του ΓΡΑΦΕΩΣ ΚΑΤΟΠΤΡΟΝ, εκδόσεις ΥΨΙΛΟΝ, 1989:  Για ένα πακέτο τσιγάρα, μια μπίρα το απόγεμα έξω απ’ τον Ορχομενό, ναι σκονισμένη δύση ανάμεσα σε δυο πούλμαν, θα κάνω ό,τι μου ζητήσεις Αναγνώστη. Ρουτίνα οι Συμπληγάδες και Σειρήνες, ο Ορφέας ένα σκυλάδικο εν περιλήψει, η Σκύλλα και η Χάρυβδη μια πλήξη κι ο Πολυδεύκης συνοικιακή σχολή καράτε. Μόνο μια κούραση όπως κάθε εργαζόμενος που αναχωρεί πρώτη και δεκαπέντε απ’ την Κολχίδα του Χρυσόμαλλου Δέρατος χαϊδεύοντας μικρά αναμνηστικά. Θα είμαι εκεί που μ’ άφησες την τελευταία φορά προσωρινά κατάκοπος ανάμεσα σε δυο άθλους καθώς ανάμεσα στα έπιπλα μιας μετακόμισης που φθίνει εξαιρουμένης της καρέκλας σου που φυσικά κανείς πλέον δεν κινδυνεύει να την πάρει. Όπως πολύ αν θυμάσαι φοβήθηκες παλιά όταν απρόσκλητο με είδες ξαφνικά να μπαίνω στο σαλόνι εκδικητής με μαυρισμένο βλέμμα μονοσάνδαλος αλήτης… Τίποτα σχετικό με ανοχύρωτες πόλεις. Ας παρατηρήσουμε το ρωμιό τι κάνει σε περίπτωση βροχής: τρέχει στο υπόστεγο μαζί με άλλους ρωμιούς. Κοιτάζουν όλοι μαζί αφηρημένοι τη βροχή. Τι καλά που είναι όλοι έτσι ενωμένοι! Δεν πρόλαβαν καν να βγάλουν τα καλοκαιρινά τους και μερικών τα πρόσωπα μοιάζουν μουσκεμένα στα δάκρυα [ART by Dali Salvator: ΑΠΟ ΤΟ ΛΗΜΜΑ ΧΟΡΟΣ ΑΠΟΥΣΙΑΖΕ ΤΟ ΣΩΜΑ  και με ΚΛΙΚ 43 ΕΙΚΟΝΕΣ ΑΠΟ ΜΙΑ ΝΕΑ ΣΑΝ ΧΑΪΚΟΥ από την ίδια συλλογή μαζί με αποσπάσματα από το ΕΦΗΜΕΡΕΙΟΝ, υπολείμματα μια επιδρομής του πραγματικού στο υαλοπωλείο της γλώσσας]


ΑΠ’ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ ΤΙΣ ΣΤΑΣΕΙΣ ΜΟΥ ΕΚΡΥΒΕΣ ΜΙΑ!..  ΤΗΝ ΑΠΟΥΣΙΑ (κι άλλες 43 στάσεις/χαϊκού που σαν ποτήρια κρασί που το ένα διαρκώς φέρνει τ’ άλλο, τους καλούς συνειρμούς της ψυχής μας τραβάνε)
1] Κρίνο βαστάω
Κι έχω ντύσει με χώμα
Τον άγγελό μου

2] Πήγαν τα μάτια
Εκδρομή στο κορμί σου.
Κοίτα βραδιάζει

3] Μπουκιές σκοτάδι
Στο στόμα μου χώνω τα
Μαύρα μαλλιά σου

4] Γιορτές των ώμων
Στις μασχάλες σας θάλλουν
Τρυφερά πένθη

5] Μικρό βυζάκι
Χόρτασε το φιλί μου
Να μεγαλώσεις

6] Καινούργιο θαύμα
Η ρόγα σου αυγαταίνει
Στα δάχτυλά μου

7] Σ’ ένα ντιβάνι
Τρυφερός γαλαξίας
Με μαύρες τρύπες.

8] Μαύρα ασφοδίλια
Του κορμιού σου φιλάνε
Τα Δερβενάκια

9] Άσπρο φεγγάρι
Στην κοιλιά σου φωλιάζει.
Πάρε με μέσα!

10] Τόσο υπάρχεις
Που ’ναι πλάσμα δικό σου
Κι η φαντασία!

11] Μπροστά σου πρέπει
Ενός λεπτού σιγή
Σε όλες τις λέξεις.

12] Σαν καμικάζι
Πάνω στ’ άσπρο κορμί σου
Θέλω να πέσω

13] Εικόνες σκορπάς
Που τις μαζεύουν κρυφά
Τα δυο μου μάτια

14] Μόνο καθρέφτης
Να σε βλέπει αντέχει
Δίχως να σπάει

15] Κι ο Γιάννης Ρίτσος
Να σε θωρούσε γυμνή
Θα σταματούσε

16] Ως και ο αέρας
Το κορμί σου φυσώντας
Σπούδασε γλύπτης

17] Καθώς η φλόγα
Όλα  στάχτη τα κάνεις
Κι ας τρεμοσβύνεις

18] Είσαι το άλφα
Το βήτα το όμικρον
Είσαι το ωμέγα

19] Στη χούφτα βυζί
Καιρό θα κάνεις να πιεις
Από ποτήρι

20] Κάθε σου λέξη
Ένα ακόμα σου χέρι
Που με χαϊδεύει

21] Κορμί που σκύβεις
Τη μικρή μου κάμαρη
Κάνεις μουσείο

22] Σαν φύλλο χαρτί
Ο Έρως σε τύπωσε
Σε δυο όψεις

23] Τριαντάφυλλο
Μπρος πίσω γαρούφαλο
Από πού να μπω;

24] Τρυφερά χείλη
Στο στόμα στη γλώσσα μου
Να’ ναι τα πάνω;

25] Τρελό  μου στόμα
Άντε μίλησε τώρα
Με δυο γλώσσες

26] Από τα πάνω
Γλυκά με κηδεύουνε
Τα δυο σου στήθη

27] Δύο ληστεύαν
Ο ένας τον άλλονα
Τα ’δωσαν όλα

28] Τα δυο σου πόδια
Τρυφερές συμπληγάδες
Καλά περνάω

29] Σαν πέντε σκυλιά
Πάνω σου έχουν χιμήξει
Κι οι πέντε αισθήσεις

30] Σπέρνω καθρέφτες
Τα δυο τρελά μου μάτια
Μήπως χορτάσω

31] Τρυφερά πόσο
Το ταβάνι κοιτάνε
Οι δυο σου φτέρνες

32] Τι θέλουν αυτοί
Δυο τρελοί που παλεύουν
Μεσ’ στον καθρέφτη

33] Τρελά μου πουλιά
Μ’ άσπρο ούζο κερνάτε
Μαύρες μασχάλες

34] Το σπέρμα μου δες
Στο τρυφερό σου πόδι
Πώς λάμπει λευκό

35] Είσαι ο αγρός
Είσαι ο οίνος δεν έχει
Άλλη ζωή

36] Τρεις μαύρες φλόγες
Στο κορμί σου φωλιάζουν
Όταν κοιμάσαι

37] Το καλοκαίρι
Έρχεται για να φοράς
Μικρά σανδάλια

38] Μεσημεράκι
Σ’ ένα μικρό σύννεφο
Έχεις σκαλώσει

39] Πέφτει βροχούλα
Τι σίγουροι που ’μαστε
Στ’ άσπρα σεντόνια

40] Εσύ κοιμάσαι
Και μένα το φεγγάρι
Με κοροϊδεύει

41] Γεμάτη φωλιές
Κι εγώ γυρνώ ξέσκεπο
Πουλί μονάχο

42] Έλα αέρα
Φέρε μου τις φωνές της
Από τα ξένα

43] Απ’ του έρωτα σου
Τις στάσεις μου ’κρυβες μια

Την απουσία!
[ΕΙΚΟΝΕΣ ΑΠΟ ΜΙΑ ΝΕΑ ΣΑΝ ΧΑΪΚΟΥ από τη συλλογή του Γιάννη Πατίλη ΓΡΑΦΕΩΣ ΚΑΤΟΠΤΡΟΝ, εκδόσεις Υψιλον 1989 - Art by DALI Salvador Obits]

ΕΦΗΜΕΡΕΙΟΝ (υπολείμματα μιας επιδρομής του πραγματικού στο υαλοπωλείο της γλώσσας)
Ι] Μίλησα
Καθώς τρελό πουλί
Που κοιμάται

ΙΙ] Παιδική ηλικία
Άσπρο γάλα χυμένο
Στο μαύρο

ΙΙΙ] (Εποχή): Τραγούδια
Ακρωτηριασμένων
Χωρίς αυτιά και στόμα.

IV] LIFE PARTY.
Στο τέλος
Τους ξεδιψάσανε
Τ’ άδεια μπουκάλια

VII]  ΝΑ ΤΟ ΠΛΗΡΩΣΕΙ Η KODAK.
Αγαπώ της φωτογραφίες.
Είναι οι μόνες μου αποδείξεις
Πως υπάρχει φως

VIII] Χ. (νεκρός)
Μην ποντάρεις στο φως
Θα το χάσεις

XII] ΦΥΛΛΑΔΙΟ
Μη γεμίζεις τις τσέπες σου με χώμα.
Γέμιζέ της κομμάτια ουρανό
Και όταν βρέχει χάριζέ τα στους ανθρώπους

XV] Υποδυθήκαμε τα ποιήματα
Κι ήμασταν κατά βάθος σκόρπιοι στίχοι

XVI] Άκου τώρα
Τι λεν οι πνιγμένοι
Απ’ τη σιωπή


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις