ΟΙ ΔΥΟ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΕΣ και μια ΕΡΗΜΙΑ ΓΕΜΑΤΗ ΧΡΩΜΑΤΑ ΜΟΝΑΞΙΑΣ:

Στο πρώτο πλάνο υπάρχει μια ερημιά γεμάτη χρώματα στολίδια ραντεβού και μίση στο δεύτερο η αγάπη στο τρίτο πάλι μια ερημιά και βουτηγμένη τώρα στο πηχτό σκοτάδι στο τέταρτο πάλι η αγάπη τώρα τυφλή και μεθυσμένη στο πέμπτο πάλι μια ερημιά μαύρη και στάζει αίμα στο έκτο ούτε ερημιά ούτε αγάπη με ή χωρίς φως ή σκοτάδι στο έκτο μεταμεσονύκτιος δρόμος καλοκαιρινός κι ένας άνδρας βιαστικός καπνίζοντας τον διασχίζει η νύχτα λάμπει σαν ημέρα και μονάχα το γλυκό αεράκι δροσίζει τα καμένα φύλλα της καρδιάς του…  [Πλάνα, από τη συλλογή του Θωμά Γκόρπα ΤΑ ΘΕΑΜΑΤΑ –ART by Alexander Jansson]



Κι οι δυο ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΕΣ της ηλεκτρονικής εποχής από την οπτική γωνία της ΧΛΟΗΣ ΚΟΥΤΣΟΥΜΠΕΛΗ:
Στις αρχές του εικοστού πρώτου αιώνα οι άνθρωποι ζούσαν ανάμεσα σε δύο πραγματικότητες. Στην μία οι άνθρωποι ήταν φθαρτοί, έκαναν έρωτα με κορμιά σε κρεβάτι, χώριζαν χτυπώντας πίσω τους την πόρτα, έκλαιγαν με αληθινά δάκρυα, γερνούσαν, πάχαιναν, έκοβαν τα νύχια τους, συχνά υπέφεραν από συνάχι ή διάρροια. Στην άλλη πραγματικότητα έμεναν άφθαρτοι, έκαναν έρωτα με τις φωτογραφίες τους, αρυτίδωτοι με πλαστικά χαμόγελα και θήκες στα δόντια, πάντα κομψοί και αδιασάλευτοι, όλοι ήταν ευγενικοί και ενθαρρυντικοί με όλους, όλων τα ταλέντα αναδεικνύονταν, μετατρέπονταν σε ποιητές, ζωγράφους, καλλιτέχνες και αποκτούσαν ένα κοινό ακολούθων και θαυμαστών, άντρες και γυναίκες που στην αληθινή ζωή έτρωγαν μόνοι το κατεψυγμένο δείπνο τους το βράδυ στην τηλεόραση, ή ακόμα χειρότερα ήταν φυλακισμένοι σε σιωπηλούς γάμους κλουβιά, ξαφνικά γίνονταν το επίκεντρο ενός θερμού σύμπαντος γεμάτου αγάπη και καρδούλες, αποκτούσαν φίλους και κυρίως μάρτυρες της αληθινής ζωής τους. Έτσι μετέφεραν συνέχεια όλα τα γεγονότα της αληθινής στην φανταστική συχνά ωραιοποιώντας τα. Με αυτό τον τρόπο ζούσαν αλλά δεν ζούσαν ούτε στην μία ούτε στην άλλη πραγματικότητα, χάνοντας και τις δύο. Άνθρωποι που στην αληθινή ζωή βίωναν το τέλος μίας σχέσης, στην άλλη πραγματικότητα ζούσαν παθιασμένους έρωτες συχνά με περισσότερα από ένα άτομα ταυτόχρονα. Συγκίνηση, παθιασμένα τραγούδια, φωτογραφίες, κωδικοποιημένες αναρτήσεις προορισμένες να γίνουν κατανοητές από λίγους, ερωτικά ποιήματα με συγκεκριμένους αποδέκτες, κυκλοφορούσαν σωρηδόν από τοίχο σε τοίχο και ήταν το αλατοπίπερο της μέρας.
Σε μία μόνο μέρα κανείς μπορούσε να γκρεμίσει τον τοίχο της άλλης πραγματικότητας και σε μερικές μέρες όλοι τον ξεχνούσαν. Κατά κάποιο τρόπο με ένα μόνο κουμπί φιλίες έρωτες και εγκάρδιες σχέσεις τελείωναν μαγικά. Και τότε έμενε μία μόνο πραγματικότητα, φτωχή, μόνη, ανυπεράσπιστη. Όπου οι φίλοι δεν είναι τέσσερις χιλιάδες διακόσιοι είκοσι επτά αλλά τρεις. 
Στις αρχές του εικοστού πρώτου αιώνα το ανθρώπινο πλάσμα υπέφερε από αγιάτρευτη μοναξιά. Όπως και σε κάθε αιώνα ως τώρα
. [ΧΛΟΗ ΚΟΥΤΣΟΥΜΠΕΛΗ]

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: όλα τριγύρω αλλάζουν κι όλα τα ίδια μένουν!

Κενές χειρονομίες SMS ανάμεσα σε μοναξιές: όπως η μέλισσα γύρω από ένα άγριο λουλούδι έτσι τριγυρίζω διαρκώς κι ερανίζομαι απ’ τη γύρη των λέξεων νέκταρ το πιο γλυκό της Ποίησης… Έτσι προέκυψαν και τα κτερίσματα στίχων από ποιήματα του Θώμα Γκόρπα και στοχασμούς της ΧΛΟΗΣ Κουτσουμπέλη - για την αντιγραφή και την επικόλληση Δεσμώτης στον Ίλιγγο της Σκιας 1000 Λέξεων= Μια Εικόνα Ποιήματος

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις