ΠΕΡΙ ΠΟΙΗΣΕΩΣ: Υπάρχουν λέξεις που μοιάζουν πιο πολύ με τη σιωπή παρά με τις λέξεις (Roberto Juarroz)

Ποιος είπε ότι η Ποίηση ωραΐζει; Λέπρα είναι η ποίηση και τρώει το δέρμα και το κρέας, τρώει τα κόκαλα και την ψυχή. Η Ποίηση ασκημίζει. Ποιος είπε ότι η Ποίηση στηρίζει; Ξερολιθιά ετοιμόρροπη είναι η ποίηση, στην άκρη ενός γκρεμού, κι αν ακουμπήσεις πάνω της, στο χαίνον χάος χάνεσαι. Η Ποίηση καταποντίζει. Ποιος είπε ότι η Ποίηση απαθανατίζει; Θάνατος αργός, καθημερινός, σαράκι είναι η ποίηση, που αδιάκοπα σ’ αδειάζει από τα μέσα, ώσπου να γίνεις σαν πουκάμισο φιδιού και να ’ρθουν οι ταριχευτές να σε γεμίσουν μ’ άχυρα ή μπαμπάκι και να σε κάνουν σκιάχτρο αιώνιο… Μ’ αυτό που δεν λέει, με αυτό που σκόπιμα ή εν αγνοία του αποσιωπά, με αυτό που ούτε καν υπονοείται από τα λόγια του, μ’ αυτό μας πείθει ο Ποιητής!  [κτερίσματα στοχασμών ΠΕΡΙ ΠΟΙΗΣΕΩΣ από τη συλλογή του Αργύρη Χιόνη ΕΣΩΤΙΚΑ ΤΟΠΙΑ, 1991 – ART by Leszek Paradowski]



Η ΠΟΙΗΣΗ ΟΔΗΓΕΙ ΟΠΩΣ Ο ΣΚΥΛΟΣ ΤΟΝ ΤΥΦΛΟ
Βρίσκει για μένανε το δρόμο που, όμως, δεν οδηγεί ποτέ στο σπίτι

Η ΘΛΙΨΗ ΑΥΤΗ ΓΕΝΝΑ ΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑ
Το ποίημα αυτό γεννά μια θλίψη που γεννά ένα ποίημα που γεννά μια θλίψη...
Έξω από αυτόν τον φαύλο κύκλο, υπάρχει μια χαρά που δεν γεννά τίποτα και τίποτα δεν την γεννά...
Μια μεγάλη, αυθυπαρκτη, στείρα χαρά.

ΓΡΑΦΩ ΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΟΥ ΜΕ ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΤΡΟΠΟ
που στρώνει το κρεβάτι του ο μελλοθάνατος λίγο πριν την εκτέλεση, μεθοδικά και τακτικά, φροντίζοντας σχολαστικά την κάθε λεπτομέρεια, την ίδια τρέφοντας μ’ αυτόν φρούδη ελπίδα ότι, αν δείξω επιμέλεια, θα μου δοθεί την τελευταία στιγμή, η χάρη.

ΚΟΝΤΗ ΚΟΥΒΕΡΤΑ Η ΠΟΙΗΣΗ
και κάθε που την τραβάς  για να φυλάξεις το κεφάλι σου από τους εφιάλτες του άλλου κόσμου, στην παγωνιά αυτού του κόσμου τα πόδια σου αφύλακτα αφήνεις.

ΔΟΥΛΕΥΟΝΤΑΣ ΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑ, ΤΟΥ ΠΕΡΙΣΣΕΥΟΥΝΕ ΣΥΧΝΑ ΛΕΞΕΙΣ,
φράσεις και στίχοι, μικρά ρετάλια, αποκόμματα που, ωστόσο, δεν του πάει να τα πετάξει. Και έχει δίκιο, γιατί, κάποτε, αυτά τα άχρηστα, παράταιρα κομμάτια συνθέτουν, ξαφνικά και ως δια μαγείας, ποιήματα μιας τέλειας αρμονίας! 

ΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟΠΙΑ ή ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΤΟΠΙΩΝ
όπως αυτά που βλέπεις απ το παράθυρο υπερταχείας, στιγμιαίες, ξαφνικές εικόνες που προς εσένα έρχονται
ή φεύγουν από σένα, ανάλογα με το αν κοιτάς κατάφατσα τον προορισμό σου  ή αν την πλάτη σου του έχεις στραμμένη!!!

ΕΓΩ ΔΕΝ ΓΡΑΦΩ ΠΟΙΗΜΑΤΑ
την ποίηση απλώς ανακαλύπτω, θαμμένη κάτω από αλλεπάλληλα στρώματα λέξεων, απλώς αποκαλύπτω το γυμνό κορμί της.

Κενές χειρονομίες SMS ανάμεσα σε μοναξιές: όπως η μέλισσα γύρω από ένα άγριο λουλούδι έτσι τριγυρίζω διαρκώς κι ερανίζομαι απ’ τη γύρη των λέξεων νέκταρ το πιο γλυκό της Ποίησης… Έτσι προέκυψαν και οι ΠΕΡΙ ΠΟΙΗΣΕΩΣ στοχασμοί του Αργύρη Χιόνη από τη συλλογή ΕΣΩΤΙΚΑ ΤΟΠΙΑ 1991 - για την αντιγραφή και την επικόλληση Δεσμώτης στον Ίλιγγο της Σκιας 1000 Λέξεων με μια Εικόνα ART WORKS 

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις