ΤΑ ΑΝΕΣΤΙΑ Σ’ ΑΓΑΠΩ ΠΟΥ ΞΗΜΕΡΟΒΡΑΔΙΑΖΟΝΤΑΙ ΛΙΓΟ ΠΙΟ ΕΞΩ ΑΠ’ ΤΟ ΔΕΞΙΟ ΣΟΥ ΚΟΧΛΙΑ ΓΙΝΟΝΤΑΙ –έστω για δευτερόλεπτα- ΑΓΡΙΕΣ ΑΝΤΙΛΟΠΕΣ

Ώσπου να πω βροχή εξαφανίζεται η Πύλη που άνοιξαν δρυοκολάπτες στον κορμό του τοίχου!.. Η νύχτα είναι μια συμφωνία σιωπηλών διαλόγων που ανταλλάσεις με το βλέμμα καρφωμένο σ’ ένα πρόσωπο κατακερματισμένο που κοιμάται πλάι σου… Παριστάνει ότι ξέρει πως όταν μεγαλώσει τα πλατάνια θα κλωτσούν τα τοιχώματα της μήτρας της τις μέρες της ωορρηξίας. Γυναίκα από μένα και πατέρα ξεσκονίζει φτερά, ζευγαρώνει με άνδρες αερικά. Γερνά, Σαπίζει. Να το θυμάστε όταν μυρίζετε ευκάλυπτο ή γιασεμί. [κτερίσματα στίχων από συλλογή της Χαράς Ναούμ ΑΓΡΥΠΝΕΣ ΑΝΤΙΛΟΠΕΣ, εκδόσεις ΜΑΝΔΡΑΓΟΡΑΣ 2013 – Art by Egon Schiele boating]

 

ΑΠΟΔΗΜΗΤΙΚΟ
Μεσάνυχτα
Κλωσάω ραγισμένα ποιήματα
Όταν χειμωνιάζει φοβάμαι
μην ξεπεταχτούν πρόωρα από τ’ αυγό τους
και ξενιτευτούν στο κρύο

Τα χέρια μου δύο
υπερμεγέθεις κλεψύδρες
ασφυκτιούν στην αποθήκη
Κρύβομαι εδώ και μήνες
Δεν έχω όνομα ταυτότητα
τρίχωμα ευκαιρίες
απογόνους-θηλαστικά
Με κυνήγησαν πολύ

Έτρεξα όσο κρατούν δυο φτέρνες
πεινασμένης λέαινας

Και τώρα
προσπαθώ να πεθάνω ήσυχη
ανάμεσα σε σκόρπιες αράδες
ένα πιάτο τερμίτες
και μερικά δάχτυλα πιάνου
να με στέλνουν στο Σατ-ελ-Αράμπ

Να γίνομαι εγώ το Στα-ελ-Αράμπ

Οι ώμοι μου
πλωτές διώρυγες

Πέρασμα ακρωτηριασμένων

ΣΩΜΑΤΙΚΟΣ ΔΙΑΛΟΓΟΣ
Απ’ όλα τα τσακισμένα σώματα
Επιλέγω ερωμένη του
Schiele
Ο πυρετός τους
εκβάλλει στις φλέβες μου
Τα χέρια των γυναικών
καρφιτσωμένα στους ώμους
κρέμονται αγκαλιασμένα
Τα κεφάλια μαρτυρούν
έναν κάποιο χορτασμό
Κι ο άνδρας φτερωτός
μ’ ακονισμένο στόμα
είναι ο ίδιος πάντα

Η γυναίκα που έχω απέναντί μου
Φορά κόκκινες καλτσοδέτες
Και το σακάκι του άνδρα
Το είδωλό της
μόνο το σακάκι που φορά

Ξεκολλά τα στήθη της
Γεμάτα υπερίπτανται

Απ’ τη μετέπειτα βροχή
θηλάζουν τόσα αδέσποτα κουτάβια

ΠΡΟΔΡΟΜΙΚΟΣ ΚΥΒΙΣΜΟΣ ΤΕΧΝΙΚΗ: ΚΟΛΑΖ
Το ’χαν προβλέψει
οι δεσποινίδες της Αβινιόν

Θα ξυπνήσουμε ένα πρωί
με μάτια να στροβιλίζονται
μύτες να αποσπώνται απ’ τον καμβά
χωρίς τη σύμπραξη προσώπου

Θα παίζαμε κιθάρα με τα γόνατα
Τα αυτιά μας
nature morte
πλάι στο χέρι βάζο
με τις ορχιδέες
θ’ αποζητούσαν κώφωση
ενοχλημένα από
ένα στόμα-έντομο

Και τα προώρως
νυσταγμένα χέρια μας
-αόρατα στο σύνθεση-

[κρύβονται πίσω από
τρίγωνα
τετράγωνα
τέταρτες διαστάσεις-καταιγίδες]

θα ’ταν αιτία
ν’ αποκολληθεί
ο αμφιβληστροειδής
των μαχαιριών
-φυτρώνουν εκεί και δεν τα σπέρνουν-

Τα πέλματα
κουτσά-στραβά
θα διασκορπίζονταν κι εκείνα
εις ένδειξη… αρμονίας του τοπίου

Update status:
Οι δεσποινίδες της Αβινιόν
παίρνουν το τσάι τους
στο καφέ Rostand
Τ’ αλλοπρόσαλλα μάτια τους
γυμνώνουν τους κήπους

Κενές χειρονομίες SMS ανάμεσα σε μοναξιές: όπως η μέλισσα γύρω από ένα άγριο λουλούδι έτσι τριγυρίζω διαρκώς κι ερανίζομαι απ’ τη γύρη των λέξεων νέκταρ το πιο γλυκό της Ποίησης… Έτσι προέκυψαν και τα κτερίσματα στίχων από τη συλλογή της Χαράς Ναούμ ΑΓΡΙΕΣ ΑΝΤΙΛΟΠΕΣ, εκδόσεις Μανδραγόρας 2013  - για την αντιγραφή και την επικόλληση Δεσμώτης στον Ίλιγγο της Σκιας 1000 Λέξεων με μια Εικόνα ART WORKS Egon Schiele

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις