Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από 2016

ΚΥΡΙΕ, ΑΠΑΝΤΗΣΕ ΜΟΥ ΣΑ ΝΑ ’ΧΑ ΡΩΤΗΣΕΙ (πώς τάχα γράφεται σωστά ο χρησμός, αν δόθηκε ποτέ, αν τον ζητήσαμε ποτέ στ’ αλήθεια):

ΕΧΕΙΣ ΔΕΙ ΠΟΤΕ ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ;

ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΕ ΤΟΣΟΥΣ ΠΟΙΗΤΕΣ ΚΡΥΜΜΕΝΟΥΣ ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ ΤΗΣ:

ΚΟΙΤΑΞΤΕ ΕΝΑΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΑΝΕΔΑΦΙΚΟ ΓΕΜΙΣΕ ΤΙΣ ΤΣΕΠΕΣ ΤΟΥ ΜΕ ΜΙΚΡΑ ΠΟΥΛΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΛΠΙΔΑ ΚΑΠΟΤΕ ΠΕΤΩΝΤΑΣ Ν’ ΑΠΟΔΡΑΣΕΙ:

ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΚΟΛΑΣΗ ΤΩΝ ΛΕΞΕΩΝ ΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΑΝΑΣΑΙΝΟΥΝ ΖΩΝΤΑΝΑ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΘΑΡΟ ΤΟΥΣ ΝΟΗΜΑ ΚΑΘΡΕΦΤΙΖΕΙ ΠΑΝΤΟΥ ΜΙΑ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΗ ΕΥΤΥΧΙΑ ΠΟΥ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΘΑ ΠΥΡΠΟΛΗΘΕΙ

Έχοντας μάθει να σώζω στον Υπολογιστή το δάχτυλό κατευθύνω στο εικονίδιο ελπίζοντας μην σε χάσω μέσα σου:

Έρωτας είναι προπάντων επαλήθευση της μοναξιάς μας, όταν επιχειρούμε να κουρνιάσουμε σε δυσκολοκατάχτητο κορμί