ΚΙ ΟΛΟ ΑΥΤΟ ΣΤΗ ΓΛΩΣΣΑ ΤΟΥΣ ΤΟ ΛΕΝΕ ΑΓΑΠΗ

Όρμησαν και τον ξέσκισαν στα δύο η λέαινα η μεγάλη και η λέαινα η μικρή με νύχια κόκκινα, με δόντια αστραφτερά!.. (και όλο αυτό στη γλώσσα τους το λένε ΑΓΑΠΗ)… Τη σάρκα σπάραξαν και μόνο στην καρδιά και στο μυαλό σαν έφτασαν χίμηξαν η μια στην άλλη μήπως και αστοχήσουν στη δίκαιη μοιρασιά … (και όλο αυτό στη γλώσσα τους το λένε ΑΓΑΠΗ)… Τέλος ρίχθηκαν λιμασμένες και του λιάνισαν τα κόκκαλα κι ηδονικά τα τραγανίσανε ως το μεδούλι κι έγλειψαν το χυμένο αίμα μην απομείνει τίποτα να τον θυμίζει πια!.. (και όλο αυτό στη γλώσσα τους το λένε ΑΓΑΠΗ)… [ΑΓΑΠΗ από τη συλλογή του Ανέστη Ευαγγέλου Η  ΕΠΙΣΚΕΨΗ και άλλα ΠΟΙΗΜΑΤΑ – ART by Delvaux Paul ruins of selinunte]



Ο ΙΗΣΟΥΣ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΠΕΙ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΤΟΥ
Βρήκα χθες βράδυ το Χριστό,
ρακένδυτο, σε μια γωνιά να ζητιανεύει.

Ήταν ισχνός και κάτωχρος, μες στο δριμύ
ψύχος του φετινού χειμώνα, αξύριστος,
τα δόντια του χτυπούσαν, βήχας φριχτός
του ξέσκιζεν αλύπητα το στήθος.

Καθίσαμε σ’ ένα παγκάκι κι έβγαλα 
κονιάκ από το πανωφόρι μου και του ’δωσα.

Μάλωσα με το γέρο μου, αδελφέ μου,
τα βρόντηξα όλα και όπως-όπως τώρα
στου λιμανιού τα στέκια αυτά τη βγάζω,
μου είπε και μου ζήτησε τσιγάρο.
[Ανέστης Ευαγγέλου από τη συλλογή ΕΠΙΣΚΕΨΗ και άλλα ΠΟΙΗΜΑΤΑ]

ΚΕΝΤΗΜΑ
Καθώς χαράζουμε το δένδρο της μαστίχας
με ξυραφάκι ή με μαχαίρι κοφτερό
και κέντημα το λεν
κι εκείνο βγάζε δάκρυ που ευωδάει
και το μαζεύουν κόμπο-κόμπο
όμοια
με ξυραφάκι και μαχαίρι κοφτερό   
χαράχτηκε απ’ τα χρόνια η ζωή μου
κι απ’ του κορμιού μου τις ρωγμές ανάβλυσαν
σταλιά-σταλιά οι λιγοστοί μου στίχοι.
[Ανέστης Ευαγγέλου από τη συλλογή ΕΠΙΣΚΕΨΗ και άλλα ΠΟΙΗΜΑΤΑ]

ΧΕΡΙΑ
Χέρια του έρωτα ανυπόμονα, όλα
να τα γνωρίσουνε, για να απομείνουνε και πάλι άδεια

χέρια που υψώνονται γροθιές σε διαδήλωση, ενωμένα
και φεύγει νικημένη η μοναξιά

χέρια που με τα νύχια χάραξαν στους υγρούς τοίχους
των φυλακών ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ή ΘΑΝΑΤΟΣ και τώρα
εγγράφουν κέρδη και ζημίες σε λογιστικά βιβλία

χέρια των νηπίων σπαραχτικά γιατί όταν
μεγαλώσουν θα γίνουν χέρια συναλλαγής
και χέρια
άπρακτα των ανθρώπων όταν αμίλητοι
κάνουμε το σταυρό τους ή βγάζουν το καπέλο τους
μπροστά στο μυστηριακό και το αναπότρεπτο.
[Ανέστης Ευαγγέλου από τη συλλογή ΕΠΙΣΚΕΨΗ και άλλα ΠΟΙΗΜΑΤΑ]

ΩΔΗ ΣΕ ΜΙΑ ΓΕΡΑΣΜΕΝΗ ΜΕΔΟΥΣΑ
Στα βρώμικα νερά του λιμανιού
μια μέδουσα επιζεί.
Αγκομαχώντας,
με το δυσκίνητο και πλαδαρό κορμί της,
που έχασε το γαλάζιο του και γέμισε
φριχτά σημάδια του αναπόφευκτου,
βούλες τους γένους της καταραμένες,
κινείται αργά μεσ’ από κόπρανα
μέσα από προφυλακτικά και πετρελαιοκηλίδες.

Εδώ γεννήθηκε, εδώ μεγάλωσε, εδώ έκανε
τα μαγικά ταξίδια της νεότητας
στα πέρατα του κόσμου: στον κυματοθραύστη.
Εδώ ερωτεύτηκε κι ανάστησε με τον καιρό
παιδιά και εγγόνια για να χάσει, τέλος,
όλες τις αυταπάτες της μία-μία,
για θάλασσες τάχα πιο καθαρές που κάπου
-δεν μπορεί- πρέπει να υπάρχουν.

Κάθε πρωί την βλέπω δακρυσμένος,
την προσκυνώ
και τη χαϊδεύω με το βλέμμα
Είναι γριά, είναι άσχημη και μόνη πια
μέσα στο πλαδαρό κορμί της.
Όμως επιμένει.
Μες το μεγάλο υπόνομο του κόσμου
συντηρεί το είδος!
[Ανέστης Ευαγγέλου από τη συλλογή ΕΠΙΣΚΕΨΗ και άλλα ΠΟΙΗΜΑΤΑ]

ΑΓΑΛΜΑ ή ΕΞΑΓΟΡΑ
Θα περάσουν χειμώνες, καλοκαίρια
ανοίξεις με τις ευωδιές, με τα πουλιά
και μαλακά φθινόπωρα-
θα περάσουν τα χρόνια

Εγώ θα στέκω ασάλευτος μες στο κλουβί μου.

Τις Κυριακές, στο επισκεπτήριο, θα ’ρχονται πάντα
μητέρες με μικρά παιδιά, με βίους αγίων
οι αδελφές του ελέους και κάθε βράδυ
μειδιώντας αινιγματικά οι γιατροί
με τις διατριβές τους.

Εγώ θα στέκω ασάλευτος μες στο κλουβί μου.

Ο ήλιος θα με πυρπολεί
η βροχή θα με ξεπλένει
ο αέρας θα με δροσίζει ή θα με παγώνει
το χιόνι θα με σκεπάζει αθόρυβα.

Εγώ θα στέκω ασάλευτος μες στο κλουβί μου.

Με τον καιρό θα πέσουν τα μαλλιά μου
θα θολώσουν τα μάτια μου
τα παιδάκια θα μεγαλώσουν, θα παντρευτούν
θα φέρνουν τα δικά τους παιδιά τώρα
τις Κυριακές-
θα περάσουν τα χρόνια.

Εγώ θα στέκω ασάλευτος μες στο κλουβί μου.

Ένα πρωί θα ’ρθουν και θα με πάρουν
θα ’χει συντελεστεί η εξαγορά
θα συσκευαστούν σε κιβώτιο το κορμί μου
στις αποθήκες τ’ ουρανού θα μ’ απιθώσουν.

Εγώ θα έχω γίνει πια για πάντα αηδόνι
[Ανέστης Ευαγγέλου από τη συλλογή ΕΠΙΣΚΕΨΗ και άλλα ΠΟΙΗΜΑΤΑ]

Κενές χειρονομίες SMS ανάμεσα σε μοναξιές: όπως η μέλισσα γύρω από ένα άγριο λουλούδι έτσι τριγυρίζω διαρκώς κι ερανίζομαι απ’ τη γύρη των λέξεων νέκταρ το πιο γλυκό της Ποίησης… Έτσι προέκυψαν και τα κτερίσματα στίχων από ποιήματα του Ανέστη Ευαγγέλου από τη συλλογή του ΕΠΙΣΚΕΨΗ και άλλα ΠΟΙΗΜΑΤΑ - για την αντιγραφή και την επικόλληση Δεσμώτης στον Ίλιγγο της Σκιας 1000 Λέξεων με μια Εικόνα ART WORKS Delvaux Paul ruins of selinunte

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις