ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΧΟΡΤΑΣΗ Η ΠΟΙΗΣΗ και ΔΕΝ ΑΡΚΕΙ ΜΟΝΑΧΗ ΤΗΣ ΓΙΑ ΤΙΠΟΤΑ…

Σηκώθηκα άναψα ο φως και το σημείωσα… Θα ’θελα να ’χω ένα τίποτα, να το παρατηρώ, να το αγγίζω, να ακούω το τραγούδι του, να γεμίζει το δωμάτιο το άρωμά του!.. Θα ’θελα ν’ αγαπήσεις τα όνειρά μου που είναι από λέξεις που δεν μπορώ ποτέ να σου της πω!.. Κι όταν με ρωτάς τι έχω να μη σου λέω ψέματα… Αντιφάσκω (άρα) Υπάρχω;  Πρέπει καταρχήν να βάλεις καλά στο κεφάλι σου πως δεν είναι το ίδιο να κατανοείς και να αγαπάς!.. Παλεύω να αφεθώ στην έλλειψη νοήματος. Στη ζωή. Χαμογελώ άτσαλα στη σκέψη πως μόνος μου δημιουργώ το κενό που προσπαθώ να γεμίσω!.. Τι νόημα έχει να ψάχνω για λέξεις; Δεν είσαι εδώ για να στις πω. Και ξέρω, σαν στα μάτια σε κοιτάζω, θα τις ξεχάσω θα χαθώ. Μα δεν μπορώ απ’ το μυαλό μου να σε διώξω κι ας είναι ανώφελο να μένεις μέσα εκεί…  Όπου κι αν πάω θα ’μαι εδώ. Ό,τι κι αν κάνω θα ’μαι εγώ! Δεν ξέρω τι ποιητής θα γίνω τελικά, μα γιατί να μην αρκούν όλα τα άλλα; Και μέσα μου ο κόσμος κι ανόητα ρεφραίν σαν κι αυτό!   [κτερίσματα στίχων από ΑΝΟΗΤΑ ΡΕΦΡΑΙΝ κι άλλα… ερωτικά ποιήματα  του Αστέριου Τούτιου – ART by Orlowska Marta]


ΦΥΓΗ
Σ΄ είδα την ώρα της πιο μεγάλης μου φυγής.
Κι ήσουν όμορφη.
(Πλημμυρισμένη η μορφή σου από άπλετο φως).
Σ΄ είδα την ώρα της πιο μεγάλης μου φυγής.
Κι ένιωσα όμορφα.
(Οι πιο όμορφες λέξεις δε μπορούν να περιγράψουνε πόσο).
Σ΄ είδα την ώρα της πιο μεγάλης μου φυγής.
Δεν κινήθηκα.
Δε μίλησα.
Μόνο ένα χαμόγελο ίσως να γράφτηκε στο πρόσωπό μου…
…δεν ξέρω.
(Ήταν η ώρα της πιο μεγάλης μου φυγής).
Σ΄ είδα την ώρα της πιο μεγάλης μου φυγής.
Και σ’ ερωτεύτηκα.

ΟΝΕΙΡΑ
Στο ένα άκρο η λογική.
Στο άλλο η παράνοια.
Κάπου ανάμεσα η μεγαλοφυΐα.
Κι εγώ σε μια ατέρμονη ταλάντωση,
αγγίζω τ΄ όνειρό μου για μια μόνο στιγμή,
μα δε μπορώ να το κρατήσω.
Μένει όνειρο.
Στο ένα άκρο ό,τι σ’ αρέσει.
Στο άλλο ό,τι μισείς.
Κάπου ανάμεσα ό,τι αγαπάς.
Κι εγώ σε μια ατέρμονη ταλάντωση,
αγγίζω τα όνειρά σου για μια μόνο στιγμή,
μα δε μπορώ να σε κρατήσω.
Μένεις όνειρο.

ΤΕΙΧΗ
Σε μπερδεύω. Το ξέρω.
Θα ‘θελα ν’ αγαπήσεις τα όνειρά μου.
Μα μπορεί να κουραστείς απ’ τις σκέψεις μου.
Κι εγώ κουράζομαι μερικές φορές.
Και νιώθουμε το ίδιο, μα όχι μαζί.
Σε μπερδεύω. Το ξέρω.
Θα ‘θελα να σε ζεσταίνω μ’ όμορφα λόγια.
Μα σ’ αφήνω να κρυώνεις στη σιωπή μου.
Κι εγώ κρυώνω μερικές φορές.
Και νιώθουμε το ίδιο, μα όχι μαζί.
Σε μπερδεύω. Το ξέρω.
Θα ‘θελα να σε βάλω στον κόσμο μου.
Μα χτίζω τείχη, σε κλείνω απ΄ έξω.
Κι εγώ κλεισμένος στα τείχη αυτά.
Και νιώθουμε το ίδιο, μα όχι μαζί.
Τα μπερδεύω. Το ξέρω.

ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ
Το ξέρω…
Θα ‘ταν πιο εύκολο.
Αν σου ‘λεγα με λόγια απλά τα όσα θες ν’ ακούσεις.
Το ξέρω…
Δεν είναι εύκολο.
Να ψάχνεις μέσα στα τραγούδια να τα βρεις.
Το ξέρω…
Μα δε μπορώ να κάνω αλλιώς.

ΑΠΟΡΙΑ
Όλα τ’ αγάπησα:
είτε κι αν ήξερα γιατί,
είτε κι αν όχι.
Δε με κατάλαβαν ποτέ.
Δεν ξέρουν πως τ’ αγάπησα.
Όλα τ’ αγάπησα:
είτε κι αν ήξερα γιατί,
είτε κι αν όχι.
Κι όταν το καταλάβεις,
θα ξέρω γιατί σ’ αγάπησα.
[Αστέριος Τούτιος Μικρό Ερωτικό, Θεσσαλονίκη-Σέρρες, 1999-2000]


Κενές χειρονομίες SMS ανάμεσα σε μοναξιές: όπως η μέλισσα γύρω από ένα άγριο λουλούδι έτσι τριγυρίζω διαρκώς κι ερανίζομαι απ’ τη γύρη των λέξεων νέκταρ το πιο γλυκό της Ποίησης… Έτσι προέκυψαν και τα κτερίσματα στίχων από ποιήματα του Αστέριου Τούτιου - για την αντιγραφή και την επικόλληση Δεσμώτης στον Ίλιγγο της Σκιας 1000 Λέξεων με μια Εικόνα ART WORKS Orlowska Marta

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις