ΣΤΟ ΡΙΓΟΣ ΤΩΝ ΩΡΩΝ ΣΑΛΠΙΖΕΙ ΑΡΧΑΙΑ ΗΧΩ:

Τα μάγουλα του σκάφους θωπεύει ο παφλασμός, στιλπνός παλμός ριγίζει σύγκορμος. Σφίγγουν τα κύματα τα στήθη και τα ίσαλα, σκάζουν σα χίμαιρα με σπασμούς στα ύφαλα. Σφαδάζει στραφταλιστά το σφρίγος του σφυγμού –η σαγήνη του σουραυλιού- το σκίρτημα σπαρταράει και στροβιλιστά σκάει. Στο ρίγος των ωρών σαλπίζει αρχαία ηχώ... Ποια λόγια να φιάξω Ποιες λέξεις να καμωθώ Ποια γλώσσα να νοήσω Ποια γνώση ν' αγγίξω Ποια στιγμή να αδράξω Ποια σιωπή να δαμάσω Ποιο πέρασμα να φέξω Πόση ζωή να δώσω Ποιο θάνατο να αξιωθώ, θε μου, ύστατο φως μου, να σε δω! [ΠΑΦΛΑΣΜΟΣ και ΕΠΕΑ ΠΤΕΡΟΕΝΤΑ  από τη συλλογή της Μαργαρίτας Παπαγεωργίου ΑΛΙΠΛΟΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ, Εκδόσεις Γαβριηλίδης 2015 - ART by Nikolas Θαλασσογραφία]

Καλοκαιράκι. Θάλασσα. Ιστιοπλοϊκά. Ήλιος. Αστέρια και φεγγαράδα. Απρόσμενες εικόνες - αλλόκοτοι ψίθυροι πλάι στο κύμα. Ο Ηράκλειτος ψαρεύει ψάρια, οι Ιδέες του Πλάτωνα ρεμβάζουν τα αστέρια, οι ορφικοί κάνουν βουτιές χέρι με χέρι με και η Ψυχή, άλλοτε κάβουρας, άλλοτε αχινός, τη μια κοχύλι, την άλλη γλάρος λευκός κολυμπά, πετά, βουτά στα κόκκινα νερά του ηλιοβασιλέματος, στην αέναη αγωνιώδη προσπάθειά της να ανακαλύψει την Αλήθεια. Γλάρος "αεί περιιπτάμενος" και η ποιήτρια "πάνω απ'της θάλασσας τον αφρό, κάτω απ' του ουρανού την απλωσιά με την κρυφή λαχτάρα στην καρδιά"! Όλα αυτά και άλλα πολλά στον  «Αλίπλοο Ουρανό», το πρώτο βιβλίο της Μαργαρίτας Παπαγεωργίου, που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις Γαβριηλίδης. Τι παράξενος ομηρικός τίτλος! Προετοιμάζει τον αναγνώστη με ατόφιες λέξεις για θαλάσσιες και "υποθαλάσσιες" πλεύσεις, αναδύσεις- καταδύσεις, "για ροές ρευστών ειδώλων, κρουστά κύματα, ουράνια ύδατα ονείρων, εφήμερων κι ατέρμονων".  Η αρχαιοελληνική παιδεία της, όπως πολύ εύστοχα σημειώνει σ' ένα της σχόλιο και η ποιήτρια Μαρία Λαμπαδαρίδου-Πόθου, κάνει πλούσιο τον ποιητικό της λόγο, τον ποιητικό της οραματισμό. Και είναι σαν να φέρνει μια πνοή καθαρή από κοιτάσματα παλαιά, ανέγγιχτα από τον χρόνο. "Είδα στ' όνειρό μου/ Τη θάλασσα και τον ουρανό να κουβεντιάζουν/ Να γράφουνε τα κύματα/ Λόγια ακατάληπτα /Σε γλώσσα πια λησμονημένη/ Θύμιζε αλφάβητο παλιό/ Που ερχόταν πριν απ' τον Καιρό/ Και πριν απ' τον Αιώνα/ Τόσο άγνωστο αλλά συνάμα -δες! – τόσο οικείο (ΑΛΦΑΒΗΤΟ)

ΘΑΛΑΣΣΕΥΟΥΣΑ ΠΟΛΙΤΕΙΑ
Βούλιαξε η νήσος η χρυσή
καταποντίστηκε από σεισμό.
Ηφαίστειο άνοιξε ρήγμα βαθύ
στον υποθαλάσσιο φλοιό

-αστραποβόλησαν μες τον αέρα
γ'ηινης σκόνης θραύσματα
ανάκατα μ' αστεριών μαλάματα
πούπουλα γλάρου φωτεινά-

τα κάλυψαν όλα τα σκοτεινά νερά.

Κι άξαφνα μέσα απ' τη ρωγμή
αναδύθηκε κυανογέννητη νήσος ιερή πυριγενής   

Γι' αυτό το ηλιοβασίλεμα έχει εκεί
το χρώμα του αίματος το βαθύ,
ο ορίζοντας γίνεται αλιπόρφυρος
κι ο πόνος φάγγει αλίγλαυκος.

Κάτι σα μελαγχολία
σαν αβάσταχτη νοσταλγία
στα μάτια καημού λυγμός...
-Αχ, τόσο κοντά στην αυλή του παράδεισος!

Αργά τη νύχτα όμως,
όταν σκοτάδι σβήνει τα πάντα
κι η σιωπή αποκοιμίζει
το δέρμα -όχι το αίμα-
το μάτι ξεχωρίζει
ένα αμυδρά φεγγερό διάφανο δαχτύλιο
μόλις ν' απαυγάζει
πάνω απ' το καμένο νησί,
σα θυμίαμα
[Μαργαρίτα Παπαγεωργίου, από τη συλλογής ΑΛΙΠΛΟΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ εκδόσεις Γαβριηλίδης 2015]



ΠΕΡΣΙΔΕΣ ή ΠΕΦΤΑΣΤΕΡΙΑ
Ο νους
μόνο ο νους
μιαν αυγουστιάτικη νύχτα
στολισμένη με Περσίδες
μια νύχτα με βροχή τα πεφταστέρια

Ο νους
μόνο ο νους
μια τέτοια νύχτα
μπορεί ν' αδράξει την αρχή
-με το βλέφαρο σφαλιστό-

τη στιγμή εκείνη
την άχρονη και αϊδήν
όπου αρχή και τέλος ένα
πριν και μετά κανένα
[Μαργαρίτα Παπαγεωργίου, από τη συλλογής ΑΛΙΠΛΟΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ εκδόσεις Γαβριηλίδης 2015]

ΓΛΑΡΟΣ Ι
Ουρανοδρομούσε φτερουγίζοντας
ο γλάρος ακριβώς από πάνω μου.
Ουριοδρομούσε ο φλόκος από κάτω
κι εγώ είχα στυλώσει το μάτι μου στον ορίζοντα μπροστά.
Πάσχιζα να διακρίνω. Το λαμπερό ηλιόφως με πόναγε
στις ρίζες της κόρης των ματιών μου.
Δεν μπορούσα άλλο να τα κρατήσω ψηλά
-μισόκλεινα τα βλέφαρα.
Και τότε έπεσε η σκιά του γλάρου στο πρόσωπό μου.
Άνοιξα τα μάτια, δάκρυα γιομάτα
-ανάβλυσ' η ψυχή μου-

Αχ! Έλα γλάρε μου
Εγώ το χέρι μου το καψερό
Εσύ το φτέρωμα το ουρανικό

να τεντωθώ όσο μου 'ναι μπορετό
ν' αγγίξουν οι άκρες των δαχτύλων μου
τις άκρες της φτερούγας σου
-άμποτε-
κι έτσι κι οι δυο μαζί σταυρωτά
να φτιάξουμε στο σχήμα του έρωτα
μιαν αψίδα θριαμβική
σκιερή καμάρα σε νησιώτικο σοκάκι-

να σπάσω -επιτέλους!-
το τσόφλι τ' ουρανού
και τότε
-τ' ακούς; τ' ακούς το σχίσμα του γλαυκού;-
απ 'το ράγισμα στο ξάγναντο
θα ξεπηδήσει αστραποβόλημα
θα ξεχυθεί σα μαχαίρι κοφτερό
-λάμψη νοητή-
φως που προς τα εδώ λοξοδρομεί
θα διαπεράσει της θάλασσας το καθρέφτη
τρίζοντας μέχρι μέσα τα σκιερά μύχια
των βαθυκύαμων βυθών μου.
[Μαργαρίτα Παπαγεωργίου, από τη συλλογής ΑΛΙΠΛΟΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ εκδόσεις Γαβριηλίδης 2015]

ΓΛΑΡΟΣ ΙΙ
Δεν ξέρω γιατί, πες μου εσύ,
Πέταξες γλάρε στο νησί
Έφτασες, έπιασες λιμάνι
Να ξαποστάσεις απ' το θαλασσομάνι.
Να 'ναι ο τόπος σου αυτός
Ή άλλος κάβος στο πέλαγος;

Δεν ξέρω γιατί, πες μου εσύ,
Που μου 'δωσες γλάρου μορφή
Στα χαμηλά για να πετώ
Πάνω απ' της θάλασσας τον αφρό
Κάτω απ' του ουρανού την απλωσιά
Με την κρυφή λαχτάρα στην καρδιά

Να 'μουν αστέρι λαμπερό     στο θόλο του τον απλωτό!
Να 'μουνα βότσαλο λευκό    στο σκιερό του το βυθό!

Όχι εδώ, όχι εδώ, στης ψυχής την ερημία
Όχι εδώ, όχι εδώ στου κορμιού την εξορία

Ες αεί περιιπτάμενος
Σκοτεινός ναυαγός του φωτός
[Μαργαρίτα Παπαγεωργίου, από τη συλλογής ΑΛΙΠΛΟΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ εκδόσεις Γαβριηλίδης 2015]

Ο ΣΤΑΥΡΟΣ ΤΟΥ ΝΟΤΟΥ
Τώρα ξέρω γιατί
Γιατί έζησα τα χρόνια μου με την κάμα της δίψας
Ανύποπτος κι ακούσιος
Εραστής της μοναξιάς της ρότας
Με την πεθυμιά τ' άστρου του Βορρά
Τον πόθο του Σταυρού του Νότου
Τη λαχτάρα της ανέσπερης καρδιάς
Της καρδιάς στο κέντρο του Τοξότη.


[Μαργαρίτα Παπαγεωργίου: Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Μετά το πτυχίο της στη Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών, τμήμα Νεοελληνικών Σπουδών, μετακόμισε στη Χαλκίδα σε αναζήτηση του ρυθμού ζωής της επαρχίας. Τα τελευταία είκοσι χρόνια διδάσκει ως φιλόλογος σε γυμνάσια και λύκεια. Θα ήθελε να είναι η ΑΛΙΚΗ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΘΑΥΜΑΤΩΝ, να περιδιαβάζει πολλαπλές εκδοχές της πραγματικότητας, να ταξιδεύει στο αλλόκοτο και να επιστρέφει στο φως με το όνειρο ζωντανό. Να συνομιλήσει στο "όνομα της φωτεινότητας και της διαφάνειας" με τον Οδυσσέα Ελύτη και, πίνοντας σαντορινιό κρασί, να αναζητήσει μαζί του την αλήθεια που κρύβεται "όπως τα φύκια στους βυθούς των θαλασσών"!  Το πρώτο της βιβλίο «Αλίπλοος Ουρανός» (εκδόσεις Γαβριηλίδη), συλλογή ποιημάτων, κυκλοφόρησε το 2015]

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις