Η ΠΟΙΗΣΗ ΕΓΙΝΕ ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΟΡΘΩΣΕΙ ΤΑ ΛΑΘΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ, μια φανταστική περιοχή που κατοικείται
«από δένδρα λέξεων που τ’ ασημώνει ο αέρας»…




ΣΥΝΟΜΙΛΙΑ ΠΟΙΗΤΩΝ με την τέχνη της ποίησης
με δεδομένο ότι η ποίηση,
στην πρωτογενή της έκφραση,
είναι ο μαγικός εκείνος χώρος,
στον οποίο αποτυπώνεται η λανθάνουσα έστω, κοινή όμως ανθρώπινη ανάγκη για ουρανό… (Σαχτούρης)

Ο Πρώτος ποιητής έγραψε για ένα παράδεισο που κατοικείται από δένδρα λέξεων

Πρέπει να δυσπιστείτε στις λέξεις.
Είναι πάντα τόσο όμορφες, πολύ αστραφτερές,
κι ο ρυθμός τους σας παρασέρνει,
έτοιμος να σας κάνει να νομίσετε ένα ψίθυρο για ιδέα.
Πρέπει να τραβάμε συνέχεια το χαλινάρι,
με το φόβο μήπως μας ξεφύγουν αυτά τα φουριόζικα άλογα.
 (Μια διάθεση παιχνιδιού με τις λέξεις του Jean Tardieu – Λεξις 5/380)

Ο δεύτερος ποιητής
άνοιξε το στόμα του κι αντί φωνής:
Βγαίνει τζιτζίκισμα…
Εμβρόντητος αντιλαμβάνομαι
Ότι τα πάντα έχουν ειπωθεί
Ότι η πρώτη ύλη του κόσμου –η γλώσσα
Είναι νεκρή.

Είμαστε όλοι οι ποιητές φοβισμένοι
Κλεισμένοι σ’ ένα δωμάτιο
Κι αφουγκραζόμαστε τους τριγμούς του κόσμου.

Ανοίγει τότε μια πόρτα
Και παρουσιάζεται ένα ολόγυμνο κορίτσι

Έχει για στήθη δυο περιστέρια που γουργουρίζουν
-«Είμαι η Ποίηση», δηλώνει

«Σάς φέρνω τις καινούριες λέξεις»
Και φρρ..! απ’ τα στήθη της
Σμήνη πουλιών ελευθερώνει.
(Πουλιά της Ποίησης Larry Cool )

Ο τρίτος ποιητής
ονόμασε αυτή τη φανταστική περιοχή της ποίησης ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ:
Μέσα στον κόσμο που υπάρχει στην φαντασία των ποιητών
οι λέξεις αντιστοιχούν σε «ωραίες πράξεις».
Ο ποιητής ονομάζει αυτή τη φανταστική περιοχή «παράδεισο»
που κατοικείται «από δένδρα λέξεων που τ’ ασημώνει ο αέρας»…
Έτσι, θέλει ν’ ανοίξει τα μάτια του προς την ομορφιά και τα δίκαιά της, και να επιδοθεί σε μιαν ανάπλαση της πραγματικότητας σε μιαν επιστροφή στο αρχέτυπο κοσμικό όραμα…..
Ο κόσμος των αισθήσεων μ’ όλο το κρυμμένο σε βάθη μυστήριο του ευγνωμονεί τον ποιητή, για την αισθητική λιτότητα ή χλιδή των έργων του, για την ικανότητά του να ταξινομεί το χάος…
Ή καλύτερα, το ποίημα προτείνει στις αισθήσεις τρόπους να πειθαρχούνται υπακούοντας σε κάποιον αρμονικό κανόνα.
«Το φως του ήλιου και το αίμα του ανθρώπου δεν είναι παρά ένα και το αυτό»

(Jeffrey Carson σχόλια στην ποίηση του Ελύτη, Η ΛΕΞΗ τεύχος 3 Artwork: Zhana Viel]

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις