ΠΡΟΣΔΕΘΕΙΤΕ ΣΤΗΝ ΑΦΟΡΗΤΗ ΣΙΩΠΗ ΑΓΚΑΛΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΓΡΑΦΗ ΓΡΑΦΗ ΥΠΕΡΡΕΑΛΙΣΜΟΥ:

Σαν θα περνάει η Γη μέσα από το αστρονομικό δαχτυλίδι της «Φωτονικής Ζώνης», τα μυστικά περάσματα θα είναι πιασμένα, οι Πόρτες κλειδωμένες και τα κλειδιά βυθισμένα σε ΕΣΤΙΕΣ ΜΙΚΡΟΒΙΩΝ αστρικής σκόνης Νάνου Βαλαωρίτη… Ποιοι θα τρυπήσουν την Αφόρητη Σιωπή; (Ωστόσο θα υπάρχει, μας λένε, ένα δάκρυ να κατοικήσεις, ένα κορμί να μελετήσεις, ένα σπαθί, ένας καιρός, ένας μεγάλος ωκεανός να καταχτήσεις τη ζωή) 

Αν αντιγράψεις αυτό το μήνυμα στη σελίδα σου στο facebook θα σωθείς και θα έχεις ηλεκτρικό και internet τις 3 κρίσιμες ημέρες, άπειρα αβοκάντο, 3 μονόκερους να σε προστατεύουν, έναν ολόκληρο στρατό ξωτικών τα οποία και θα πολεμήσουν για σένα. Επίσης θα σου δοθεί ένας άγγελος για τους δαίμονες, θα συμμετάσχεις στην κλήρωση για την πανοπλία του Υδροχόου και θα κερδίσεις ΕΦΑΠΑΞ τρεις φορές τον πρώτο αριθμό του πρωτοχρονιάτικου Λαχείου και το τζόκερ μετά από πολλαπλά τζακ-ποτ.

(με αφορμή και πρόφαση την αείποτε επερχόμενη ΣΥΝΤΕΛΕΙΑ 21/12/2012):
 «Δε θα συμβεί κάτι κακό, θα είναι ένα φαινόμενο μοναδικό που επαναλαμβάνεται κάθε 11 χιλιάδες χρόνια». Συμβουλεύουν να παραμείνουμε κλεισμένοι στα σπίτια μας καθώς δεν θα υπάρχει ηλεκτρική ενέργεια. Οπότε


ΟΔΗΓΙΕΣ ΧΡΗΣΕΩΣ ΜΕ ΑΠΑΣΤΡΑΠΤΟΝΤΑ e-ΡΕΑΛΙΣΜΟ:
Αρκεί σ’ όλο το μεσοδιάστημα του απόλυτου σκότους ν’ απαγγέλεις φωναχτά τον ΟΝΕΙΡΟΚΡΙΤΗ ΑΓΡΑΦΗΣ ΓΡΑΦΗΣ:
Οι δρόμοι  είναι επιθυμίες που φτάνουν
Ως τον αριθμό της Πόρτας του σπιτιού που μένω
Είναι το στόμα του θηρίου της φυλακής που ανοίγει
Να καταπιεί το φταίχτη της καλής συνείδησής του
Οι ανήφοροι είναι ανήθικές προτάσεις
Τα δένδρα είναι συνήθειες τα φύλλα απροσεξίες
Οι κήποι είναι παρακάλια
Οι καταρράχτες είναι περιπέτειες
Τα αυτοκίνητα υποσχέσεις
Τα σταυροδρόμια αμφιβολίες
Οι γέφυρες είναι μοναχές που προσεύχονται γονατιστές για να τις σπλαχνιστεί ο Κύριος
που περνάει επάνω τους σαν σιδηρόδρομος
Τα σπίρτα είναι μεγαλομανίες
Τα φέρετρα αναχώρηση χωρίς επιστροφή
Τα βλέμματα είναι λαχεία με αγκαλιές για δώρα
Τα μάτια είναι σωτήρες που με γλιτώνουν από βέβαιο θάνατο κ.ο.κ. ΑΓΡΑΦΗΣ ΓΡΑΦΗΣ ξερά και άδεια λόγια παρηγοριάς με γράμματα φωτιάς που καίγαν το χαρτί
«Είδα να τρέχει μια γυμνή στο τρίτο πάτωμα του μυαλού μου
Να μουγκρίζουνε δυο τέρατα ανθρωπόμορφα
Να την προκαλούνε –καθώς περνούσε –αδιάντροπα
Χτυπώντας ρυθμικά το πάτωμα με τις ουρές τους
Όταν έπεφτε ψιλή ψιλή βροχή… στάχτη από ηφαίστειο…
Τρεις αιώνες πέρασαν πριν γίνουν όλα αυτά
Πριν αντιγράψω σ’ ένα τετράδιο καθαρό τους θρήνους μιας απαρνημένης, το κλάμα ενός νεογέννητου παιδιού, ταφές ανθρώπων ζωντανών-νεκρών που ξαναζωντανεύουν
Σχήματα μεταξωτά που αναδιπλώνονται
Ένα πλάσμα που φοβόταν ν’ αγαπήσει
Κομμάτι μάρμαρο από σάρκα
Και τη γραφή την άγραφη που είδα γραμμένη στο όνειρό μου με γράμματα φωτιάς που καίγαν το χαρτί

[με συνονθύλευμα στίχων  από τις ΕΣΤΙΕΣ ΜΙΚΡΟΒΙΩΝ Νάνου Βαλαωρίτη]

Κενές χειρονομίες SMS ανάμεσα σε μοναξιές: όπως η μέλισσα γύρω από ένα άγριο λουλούδι έτσι τριγυρίζω διαρκώς κι ερανίζομαι απ’ τη γύρη των λέξεων νέκταρ το πιο γλυκό της Ποίησης… Έτσι προέκυψαν και τα κτερίσματα στίχων από τις ΕΣΤΙΕΣ ΜΙΚΡΟΒΙΩΝ Νάνου Βαλαωρίτη - για την αντιγραφή και την επικόλληση Δεσμώτης στον Ίλιγγο της Σκιας 1000 Λέξεων με μια Εικόνα   

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις