ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΠΙΣΤΕΣ ΣΤΗ ΘΝΗΤΗ ΦΥΣΗ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ, ΣΤΗΝ ΙΔΕΑ ΕΝΟΣ ΗΛΙΟΥ ΠΟΥ ΒΑΣΙΛΕΥΕΙ:

Ας πιούμε  στα μακρόσυρτα απογεύματα του Ντε Κίρικο. Στους βόλους των παιδιών που μπλέκονται στα πόδια μας καθώς ξεμακραίνουν λευκά και μαύρα πανιά νοθεύοντας το απέραντο γαλάζιο. Στην ουρά της γάτας και στο κουβάρι που διασκεδάζει την πλήξη της. Στο ειδύλλιο που δεν εκτυλίσσεται στην πόρτα μου. Σε κάθε περίπτωση ας πιούμε, στην σφαιρική αντίληψη των πραγμάτων   [ΑΡΙΑΔΝΗ της Κωνσταντίνας Κορρυβάντη από τη συλλογή ΜΥΘΟΓΟΝΙΑ, εκδόσεις Μανδραγόρας]

Η Μυθογονία είναι διακριτός επιστημονικός κλάδος που εξετάζει ιστορίες βασισμένες στην παράδοση και στο θρύλο. Τον τίτλο αυτό επιλέγει η Κωνσταντίνα Κορρυβάντη για να συνθέσει, στην πρώτη εμφάνισή της στα γράμματα, μια ποιητική αλληγορία που αφορά και αναφέρεται σε γυναικεία μυθικά πρόσωπα, σε γυναίκες «Πιστές στη θνητή φύση του έρωτα, στην ιδέα ενός ήλιου που βασιλεύει». Με πρώτη την Αράχνη, πρόσωπο της ελληνικής μυθολογίας που αναφέρεται στις Μεταμορφώσεις του Οβίδιου, αφού άλλωστε προϋπήρξε γυναίκα και λόγω της αλαζονείας της μεταμορφώθηκε σε αράχνη από τη θεά Αθηνά, η Κωνσταντίνα Κορρυβάντη επιλέγει είκοσι δύο γυναίκες, στις οποίες αφιερώνει είκοσι τρία ποιήματα, και έναν άντρα με τον οποίο και καταλήγει η συλλογή: τον Τρίτωνα, θεότητα της θάλασσας: «Δώσε μου το χέρι σου κράτησε την ανάσα μου. Ποιος να φοβηθεί κατακλυσμούς όταν ανοίγουν οι ουρανοί; Απόψε σμιλεύουμε έναν στρόβιλο από πηλό»! Ο Τρίτων ήταν γιος του Ποσειδώνα και της Αμφιτρύτης. (Μία ακόμη γυναίκα!) Στις γυναικείες μορφές που επιλέγονται ως ποιητικά υποκείμενα της συλλογής θα πρέπει να προστεθεί τέλος και η Ανάφη, το νησί όπου βρήκαν με τη βοήθεια του Απόλλωνα καταφύγιο οι Αργοναύτες, στη διάρκεια της επιστροφής τους από την Κολχίδα: «Κάτω στην αμμουδιά των Αγίων με το εκκλησάκι και τον θρύλο να λέει,/ είσαι μία μικρή παραφωνία. Από τα χέρια σου πετούν οι διαλεχτές σου πέτρες τα ψαράκια που χαϊδεύουν τα κύματα, ή αλλιώς η μία βραδιά του Ιάσονα. Εκείνη η παράξενη έλξη για γυναίκες και νησιά που αναδύονται. Αυτό το αντίστροφο βάφτισμα

ΜΙΑ ΖΩΗ ΚΡΕΜΑΣΜΕΝΗ ΣΤΟ ΝΗΜΑ (Ο Ιησούς, τουλάχιστον, διδάσκει επιθυμία κι όχι ηθική… Αλλά και πάλι στα γόνατα πώς να ισορροπήσει κανείς;):


ΑΝΔΡΟΜΑΧΗ
Δεν αλλάζει τίποτα ποτέ.
Το περήφανο στέρνο, τα δυνατά χέρια,
η βαθειά φωνή.
Η ζωή μετά, όπως κι η ζωή πριν.
Όρκος, προσευχή και ικεσία.

ΛΗΔΑ
Και ο Αγαμέμνονας νεκρός.
Κι η ομορφιά της Ελένης στείρα.
Μία σειρά συμβολισμών
που ο Michelangelo δεν είδε.
Το σκήπτρο, το ρόδι
τον κούκο που ραμφίζει τον χρόνο μας.

ΡΕΑ
Για να βγεις από το κάδρο
χρειάζεται μόνο να βρεις τον τρόπο
Ίσως δαγκώνοντας με δύναμη την κορνίζα
Όλες σου οι δύσκολες αποφάσεις
ν' αφήνουν μια πικρή γεύση στο στόμα.
Μα εσύ δεν έβγαλες ακόμα δόντια κι εγώ περισσότερο από την μητρότητα φοβάμαι την πατρότητα

Κενές χειρονομίες SMS ανάμεσα σε μοναξιές: όπως η μέλισσα γύρω από ένα άγριο λουλούδι έτσι τριγυρίζω διαρκώς κι ερανίζομαι απ’ τη γύρη των λέξεων νέκταρ το πιο γλυκό της Ποίησης… Έτσι προέκυψαν και τα κτερίσματα στίχων από τη ΜΥΘΟΓΟΝΙΑ εκδόσεις Μανδραγόρας 2015, ποιητική συλλογή της Κωνσταντίνας Κορρυβάντη, φιλολογικό ψευδώνυμο της Κωνσταντίνας Κουτσουρούμπα  -για την αντιγραφή και την επικόλληση Δεσμώτης στον Ίλιγγο της Σκιας 1000 Λέξεων= Μια Εικόνα Ποιήματος

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις