ΜΕΣΑ ΣΟΥ ΝΑ ΣΚΑΒΕΙΣ ΞΕΘΑΒΟΝΤΑΣ ΜΕΡΕΣ ΠΑΙΔΙΚΕΣ ΓΙΑ ΤΡΥΦΕΡΑ, ΕΞΑΙΣΙΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ:

Έριχνε ποιήματα σ’ ένα πηγάδι μέσα. Θα το εξαφανίσω, είχε πει κι απλώνοντας το χέρι του στον ουρανό, έκοβε κάθε τόσο κι από ένα. Ώσπου ο ουρανός άδειασε… Μέρες πάνω στις μέρες κι από κάτω να στενάζει πλακωμένη μια ολόκληρη ζωή! Ήταν το θέμα μια ευκολία: είχες από κάπου να πιαστείς, να αναπτύξεις. Τώρα εδώ, σε τούτο το φωταγωγό που μ' έριξαν, κοιτώ το ύψος και φοβάμαι. Πρέπει ν' αναρριχηθώ. Λέξεις να βρω που να γαντζώνουν στο τσιμέντο… Πόσο μου αρέσει η Σιωπή τους! Και πώς λαχταρούσα μέσα της ν’ αποσύρομαι! Αλλά, Θεέ μου, όχι μια τέτοια σιωπή. Τι σόι σιωπή είναι αυτή που δεν γεννάει ποιήματα;   [ΤΟ ΠΗΓΑΔΙ και ο ΦΩΤΑΓΩΓΟΣ και η ΑΓΟΝΗ ΣΙΩΠΗ, τρια + ένα ποιήματα του Χρίστου Λάσκαρη, που γράφει όπως άλλοι δούλεψαν σε λατομεία. Κι οι δυο τους σκάψανε βαθιά. Εκείνοι για το μεροκάματο, αυτός όμως γιατί;]



ΠΟΤΕ ΞΑΝΑ
Αυτό το ποίημα
ποτέ δε θα το ξαναγράψω.
Ποτέ δε θα περάσω
απ' τα ίδια φιλιά.

ΤΟΝ ΟΛΟΝΥΧΤΙΟ ΣΠΑΡΑΓΜΟ
Τον ολονύχτιο σπαραγμό της θάλασσας
εκεί, στο βρώμικο κανάλι,
την ώρα που η ζωή
στα μαλακά της στρώματα κοιμάται
ποιο ποίημα θα μπορέσει να σου πει,
ποιες λέξεις είναι ικανές
για να σου περιγράψουν.

ΤΟ ΠΗΓΑΔΙ
Τη σκοτεινή δοκιμασία ζω του ποιήματος,
το φόβο που δεν είναι φόβος,
ένα πηγάδι π' ανεβαίνω πέφτοντας.
κάτι ανάμεσα χαμό
κι ελπίδα.

ΔΕΝ ΓΡΑΦΟΝΤΑΙ ΠΟΙΗΜΑΤΑ Σ’ ΕΝΑ ΧΑΡΤΙ
Δε γράφονται τα ποιήματα σ' ένα χαρτί.
ξεθάβονται
με μιαν αξίνα τα μεσάνυχτα
αφήνοντας
κι από 'να λάκκο.

ΤΑ ΣΤΗΡΙΓΜΑΤΑ
Μικρές, καθημερινές λέξεις.
Ο αναγνώστης δεν ξέρει
τι σταθήκατε για μένα.
Διαβάζει απλώς ένα ποίημα.

ΘΕΛΩ ΜΟΝΑΧΑ
Δε θέλω να ξέρω κανόνες για την Ποίηση
ούτε τι γράφουνε γι' αυτήν
οι σπουδασμένοι.
Θέλω μονάχα
να με απορροφάει,
όλο να με απορροφάει η μουσική
για να μπορώ μέσα στα ποιήματά μου
να σωπαίνω.

ΠΟΙΗΜΑΤΑ
Ποιήματα που ξεδιπλώνονται ατελείωτα
(ψάχνοντας στα χαμένα για το στόχο τους)
ποιήματα ποταμοί
και ποιήματα καμικάζι.

ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΤΕΧΝΗ
Ας δούμε το δέντρο.
Τι κάνει σε καιρό ανθοφορίας.
Κανόνας:
δεν κρατάει ποτέ
όλα τα άνθη του.
πολλά τα ρίχνει.

ΕΚΤΕΘΕΙΜΕΝΟΣ
Εκτεθειμένος μες στα ποιήματά μου,
σ' αντίτυπα κυκλοφορώ.
βορά σε ξένα χέρια,
που με ξεφυλλίζουν.

ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ ΠΟΥ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ
Υπάρχει έν' άλλο ποίημα
μέσα σε κάθε ποίημα
κάποτε
στα χρόνια που έρχονται θα φανεί
αυτός
που την καρδιά του να χτυπά θ' ακούσει,
και θα σταθεί
κι ολόκληρος τρέμοντας
θα σκύψει
και θα το ανασύρει.

ΣΤΟ ΤΣΙΡΚΟ
Δεν άντεξε τη μοναξιά του ποιητή.
Προσχώρησε κι αυτός
στο τσίρκο.

ΠΑΡΑΚΑΛΩ, ΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑ
Ένα ποίημα,
δώσε μου ένα ποίημα-
ένα ποίημα από κείνα που τσιγκουνεύεσαι
κι όχι απ' αυτά
που έχεις σε πρώτη ζήτηση.

ΣΕ ΦΙΛΟ ΠΟΙΗΤΗ
Φαίνεται πως δεν έχεις τίποτα να πεις,
αφού ολόκληρη ζωής μιλάς.

Οι ΛΕΞΕΙΣ μέσα στο ΠΟΙΗΜΑ, εικόνες σκέψεων και συναισθημάτων είναι και οι ΕΙΚΟΝΕΣ που τις έντυσαν, λαβύρινθος επιθυμίας ΛΕΞΕΩΝ για πράγματα που αρχίζουν να συμβαίνουν, για να δείχνουν την απόσταση που μας χωρίζει από τον τρόπο να ’μαστε άγγελοι με φύλο! Κι οι ΛΕΞΕΙΣ που έντυσαν σήμερα την εικόνα του ποιήματος είναι από ποιήματα του Χρίστου Λάσκαρη που «αλιεύτηκαν» σκόρπια στο διαδίκτυο - για την αντιγραφή και επικόλληση: Δεσμώτης στον Ίλιγγο της Σκιας 1000 Λέξεων= Μια Εικόνα Ποιήματος

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις