ΓΥΡΝΩ ΣΑ ΜΕΛΙΣΣΑ ΓΥΡΩ ΑΠ’ ΤΗΝ ΚΑΜΕΝΗ ΜΟΥ ΦΩΛΙΑ:

… βάφω τον ήλιο μου για σένα;  Πορτοκαλένια χρώματα για να το κάνουμε σωστά. Διορθώνω τα σωστά για να τα κάνω λάθη και είμαι γεμάτη έρωτα και δυστυχία. Όταν ενωθούν οι φωνές της σκιάς μας θα νιώσω πως μου ανήκεις… Σταματήστε να μου τάζετε αστέρια θέλω μόνο μία πέτρα για να σου την πετάω στο κεφάλι κάθε φορά που θα σε εκτιμώ περισσότερο γιατί έτσι λειτουργώ. Σε άλλους πάλι προκαλώ πονοκέφαλο. Χωρίς τις πέτρες. Φαντάσου τι παιδί είμαι εγώ. Της φύσης πάνω από όλα. Μη με φτύσεις γιατί θα σου κάψω το σπίτι, καλά όχι εντάξει δεν είμαι παρανοϊκή γλυκέ μου. Θα σε ντύσω με όμορφες καληνύχτες και θα τονίσω τα μάτια σου με λουλουδάκια αφού πρώτα σε σφάξω για να μην κουνιέσαι. Για σένα το κάνω για να μην κουράζεσαι κιόλας. Τυλίγομαι σαν το γατάκι γύρω σου μέχρι να μου δώσεις την τροφή μου κι έπειτα σου μπήγω τα νύχια μου για την απόλαυση. Εκκολαπτόμενη δυσανεξία στην αγάπη και ο βλαστός της φροντίδας σου έχει γεμίσει κάμπιες. Όσο για το φλοίωμα σου απίθανο το κόβω να μεταφέρει τροφή για να θρέψει τον πόθο σου για μένα. Ίσως θέλεις λιγάκι δηλητήριο για να στρώσεις. Λένε πως αν σε απορρίψω θα κολλήσεις στην παγίδα όπως οι μύγες στη ζάχαρη μα εγώ δεν την πατάω οπότε γιατί να την πατήσεις εσύ που είσαι ίδιος μαζί μου. Βασικά δες, σε βαριέμαι η αλήθεια είναι. Αλλά έχοντας εσένα είναι σα να γεμίζω τα κενά μου. Κι αφού δεν έχω και να φάω ας λέω πως δεν πεινάω επειδή έχω έναν έρωτα στο στομάχι και στην τσέπη. Έτσι δεν είναι; … Περιμένω να φτάσω τις τετρακόσιες λέξεις για να κλείσω τώρα που σε σκότωσα. Έτσι κι αλλιώς βρήκα κάτι άλλο καλύτερο, σκοτώνω εμένα[αποσπάσματα από την ΠΑΡΑΝΟΪΚΗ ΕΡΩΤΙΚΗ ΣΟΝΑΤΟΓΚΟΦΡΕΤΑ που την υπογράφει η EMIGMA ANIMUS COACTUS EXCUCIRE από το προσωπικό ιστολόγιο της POISONEDWORDSBLOG: «Φτηνές ιστορίες ακριβοί άνθρωποι. Η Ποίηση που ανακλάται όταν κοιτάς στον καθρέφτη και εισέρχεται πάλι μέσα σου]



ΦΟΥΣΚΕΣ
Ζω μέσα σε μία φούσκα που τώρα τελευταία αγγίζει πολύ συχνά το έδαφος. Από τη μία περιμένω να τρυπηθεί και να βγω έξω επιτέλους, από την άλλη όμως φοβάμαι. Και τι να κάνω; Αν δε γίνει τώρα, πότε; Δεν έχω σχολή, δε έχω ζωή, δεν έχω οικογένεια. Είμαι ένα τίποτα και προσπαθώ να γίνω καλά γράφοντας αυτά τα ηλίθια πράγματα εδώ μέσα, καταπίνοντας χάπια, ζωγραφίζοντας και κουνόντας το σώμα μου σε σάπια μέρη διασκέδασης της ματαιοδοξίας σου. Και η αλήθεια είναι πως δεν έχω μυαλό. Και είμαι κενή. Αυτή είναι μία ακόμα αλήθεια. Είναι κακό να σε κατηγορούν για κάτι δίχως να το έχεις διαπράξει. Είναι επίσης αστείο να έχεις δίκιο και αποδεικτικά στοιχεία και αυτοί να συνεχίζουν να το κάνουν. Δεν υπάρχει γυμνή ποίηση μέσα μου. Ούτε καν ποίηση και οι έρωτες είναι υπερβολικά ασήμαντοι για να ασχοληθώ μαζί τους. Βγάζω ένα πράγμα από τα συναισθήματα ως τα μέσα του δέρματός σου και αυτό ζέχνει. Με θέλουν να υπάρχω. Ναι με θέλουν. Μα θέλουν να κινούμαι ελεγχόμενα. Να υπάρχω ελεγχόμενα, να αναπνέω ελεγχόμενα και γω απλά αναρωτιέμαι τι θα απογίνω όταν κάποια στιγμή ξεχάσουν να με αναγκάσουν να εισπνεύσω. Γάμα τα όλα. Εγώ το παίζω ανήμπορη μα εσύ μπορείς. Πού πήγε το μυαλό μου και η τόση εξυπνάδα που με… διακατείχε στο σχολείο; Ε ναι, ε ναι γαμώτο θα κάνω ό,τι θέλω και ας αποκοπεί η όποια ένωσή μου με αυτούς και τη γλοιώδη ηθική τους. Μου έχει λείψει να κοιτάζω από το παράθυρο. Μόνο αυτό μου έχει λείψει από εδώ. Μα δεν έχω πια γραφείο για να συμβεί το τελετουργικό κι έτσι δεν το επιδιώκω. Κλαίω μόνο για τον τόσο καιρό που έχασα. Ίσως ήρθε ο καιρός που τους μίσησα. Ίσως δεν είχα ποτέ όνειρα γιατί δε μου το επέτρεπαν ποτέ αυτοί. Τα ακύρωναν όλα με ένα βάλε μυαλό και σύνελθε. Μάλλον πρέπει να φύγω. Απλά και ωραία. Να φύγω και να μην ξαναγυρίσω.

ΤΡΕΝΑΚΙΑ
Αν είναι να σε καίει το καθετί που σε κάνει να βουρκώνεις άσε να κλάψεις πρώτα και θα ξεχαστεί μαζί με τα απολεσθέντα. Πήγα τις προάλλες να αγγίξω κάτι που με άγγιξε και έπεσα στο βούρκο με τα παλιά μου ρούχα. Το δέρμα μου είναι απαλό όσο να πεις και να πετάξεις κάτω τα μαλλιά μου. Μην κοιτάς που κάνω πως ξέφυγα, έφυγα από τη μισή δουλεία που σε περίμενε και τώρα περιμένω το τρενάκι για να με πάει τη βόλτα μου. Έπειτα κρεβάτι, τσιγάρο και ένα τσάι για τα τυπικά. Ο ύπνος είναι το υπόθετό σου, πιο ισχυρό και από τα ηρεμιστικά σου. Για αυτό φροντίζω να ηρεμώ ένα πεντάωρο το πολύ. Η υπερβολική ηρεμία κλονίζει τη σκέψη μου. Αντιστρόφως ανάλογα τα γούστα μου και ό,τι γυρίζει γύρω από το δάσος που έχω κρύψει το μέλι σου. Μένει να διακόψεις τις συνδιαλλαγές σου, ώστε να αυτοκτονήσει το ξωτικό που έχεις δέσει ανάμεσα στα έντερά σου. Το χριστουγεννιάτικο δέντρο κάηκε το καλοκαίρι και με αυτές τις στάχτες ταΐσαμε το τέρας της σιωπής σου. Δίνεις μου λες μα εγώ σου λέω θέλω και άλλο. Συνεχής αδρεναλίνη να μη νιώθεις νεκρός. Αν νιώσεις νεκρός νιώθεις και άχρηστος. Αν νιώσεις άχρηστος θα νιώσεις άρρωστος. Και αν νιώσεις άρρωστος φίλε μου είσαι ήδη νεκρός. Το ξέρεις πρωτού να αρχίσει η σήψη σου. Μα εγώ στη θέση σου θα βαριόμουν και θα περίμενα τη βόλτα στο πάρκο. Έχω μια ζωή για βόλτες, έχω απεριόριστες βόλτες για μια ζωή. Έτσι δε θα πονούσα πολύ και όταν θα έρθει η ώρα να μαζέψω τα φιλάκια θα σου κάνω έκπτωση γιατί ξέρω πως είναι δύσκολο για μένα άρα και κάτι αντίστοιχο για σένα. Δεν πάει τίποτα στραβά με μένα εγώ πάω στραβά σε σχέση με τον κόσμο. Βασικά δεν έχω καταλάβει τι πάει και τι δεν πάει. Μα προσπαθώ, τι να πεις, και μου αρέσει να κατηγορώ αυτούς που πράττουν ίδια με μένα για να μη με καταλαβαίνεις και να έχω δίκιο όταν φέρομαι αλλοπρόσαλλα. Τρύπια πράγματα, τρύπια ρούχα, τρύπιες συνειδήσεις με τρύπια κουμπιά και η λίμνη είναι όμορφη το καλοκαίρι 

Οι ΛΕΞΕΙΣ μέσα στο ΠΟΙΗΜΑ, εικόνες σκέψεων και συναισθημάτων είναι και οι ΕΙΚΟΝΕΣ που τις έντυσαν, λαβύρινθος επιθυμίας ΛΕΞΕΩΝ για πράγματα που αρχίζουν να συμβαίνουν, για να δείχνουν την απόσταση που μας χωρίζει από τον τρόπο να ’μαστε άγγελοι με φύλο! Κι οι ΙΣΤΟΡΙΕΣ που έντυσαν σήμερα την εικόνα της ανάρτησης είναι από το ιστολόγιο POISONEDWORDSBLOG (Emigma Animus Coactus Excucire): https://poisonedwordsblog.wordpress.com/ -  για την αντιγραφή και επικόλληση: Δεσμώτης στον Ίλιγγο της Σκιας 1000 Λέξεων= Μια Εικόνα Ποιήματος

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις