ΚΙ ΑΣ ΕΙΝΑΙ ΦΛΕΒΑ ΜΗΤΡΙΑ ή ΣΤΗΘΟΣ ΜΑΡΤΥΡΑΣ

Μόνο μη γίνει σπίτι με παρκέ, λουρί στην πόρτα και κλειδωνιά που δεν ανοίγει –μην μας σαρώσουν οι κουρτίνες μεσοπέλαγα κι άξαφνα μας περισσέψει αυτός ο κόσμος [ΚΙ ΑΣ ΕΙΝΑΙ του Διονύση Μαρίνου, από το βιβλίο ΔΙΕΚΔΙΚΩΝΤΑΣ ΝΕΟ ΛΟΓΟ, Ποιητές των αρχών του 21ου αιώνα, εκδόσεις ΑΙΤΙΟΝ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΙΔΕΩΝ]



ΤΟ ΕΝΑΝΤΙΟ
Αυτό το ενάντιο
Που στη γλώσσα μου κοιμάται
Με σχήμα που σχήμα δεν έχει
Και το σώμα του
Μέσα στο σώμα μου Φοβάται
Να διαβεί
Αυτό το τυφλό
Γεμάτο μάτια
Που από συνήθεια
Επιμένει στα δένδρα
Και κινδυνεύει σε κάθε παραμύθι
Θα ’ρθει καιρός
Φόβος καιρός
Και σκύλος
Και θα με λιγοστέψει

ΣΤΗΝ ΑΓΟΡΑ
Για δες
Στην αγορά
Πουλούν καφέ, αλεύρι, κεφάλια στάχτης
Κουκούτσια ήλιου ανοιγμένα
Πουλούν τις καλοκαιρινές σου φλέβες
Κορίτσι μου
Τις δικές σου φλέβες
Κορίτσι μου
Που τραγουδήσαμε
Και ήπιαμε
Και γιορτάσαμε
Κάτω από τόσες βροχές
Και υπόστεγα αγάπης και θρήνους καταιγίδας
Κορίτσι μου
Που τώρα δα μιλάς
Σα γυναίκα πια

Γυναίκα και τίποτα άλλο
Με αίμα κουρασμένο
Βρεγμένο απ’ τον καιρό εκείνο
Που κάποτε ήσουν κορίτσι
Και στην αγορά δεν σε ήθελαν
Γιατί γελούσες
Γελούσες σαν κρήνη και λιβάδι μαζί
Όπως κάποιος διασχίζει όλο το θάνατο
Χωρίς να βρέξει τα μπατζάκια του

Αύριο να ξέρεις
Κάποιος τρελός
Σκύλος τρελός που σε αγάπησε
Θα βάλει φωτιά στην αγορά
Και θα την κάψει

Το Κερατσίνι έχει ομάδα; Σε ποια κατηγορία παίζει;
Να μην θυμάσαι ένα πράγμα.
Αυτά τα παράδοξα στρατηγήματα του μυαλού.
Πότε ήταν ο Πέτρουλας;
Υπήρξε ο Κουμής και η Κανελλοπούλου;
Ναι, η θεωρία των δύο άκρων: βολική και ευπροσάρμοστη.
Και λίγο φιλελέ για να είμαι μέσα στο πράγμα, όταν γυρίσει ο τροχός.
Και ο Γρηγορόπουλος; Μπα, θα το θυμόμουν. Δεν γίνεται, θα το θυμόμουν.
Το σοβαρό κομμάτι της Χρυσής Αυγής. Για να το λένε θα υπάρχει.
Και γιατί όχι; Στην κυβέρνηση, βεβαίως, έτσι όπως γίναμε. Πώς γίναμε;
Ναι, αλλά ο Φύσσας; Δεν γίνεται να έχεις ξεχάσει. Πότε πρόλαβες;
Είναι που έρχεται και το κλιμάκιο της τρόικας, φταίω; Δεν φταίω.
Τα κορίτσια τρελαίνονται με τον Κασιδιάρη, είναι μάτσο, δεν βρίσκεις πλέον άντρες σαν αυτόν.
Έγιναν όλοι πλαδαροί και μη μου άπτου, άλλο πράγμα να είσαι άντρας και να το λέει η καρδούλα σου.
Και αν αύριο…, αν αύριο γίνει κάτι άλλο;
Ίσως αν αλλάξει πουκάμισο ο Τσίπρας, είναι ένα θέμα το ντύσιμο στον πολιτικό. Δες τους άλλους με τα μαύρα, άλλη αισθητική.

Το Κερατσίνι έχει ομάδα; Σε ποια κατηγορία παίζει;

Αυτό είναι θέμα. Τα άλλα… καπνός.
Κάτι έχω και δεν θυμάμαι πώς γίναμε και πώς έγινα.
Σκατά. [Διονύσης Μαρίνος,  Καπνός ή Ομίχλη, όπως αναρτήθηκε στην Τεθλασμένη Ψηφιακή Βιβλιοθήκη]
God Is An Astronaut - All Is Violent, All Is Bright:

Κενές χειρονομίες SMS ανάμεσα σε μοναξιές: όπως η μέλισσα γύρω από ένα άγριο λουλούδι έτσι τριγυρίζω διαρκώς κι ερανίζομαι απ’ τη γύρη των λέξεων νέκταρ το πιο γλυκό της Ποίησης… Έτσι προέκυψαν και τα κτερίσματα στίχων από ποιήματα του Διονύση Μαρίνου από το βιβλίο ΔΙΕΚΔΙΚΩΝΤΑΣ ΝΕΟ ΛΟΓΟ, Ποιητές των αρχών του 21ου Αιώνα, εκδόσεις ΑΙΤΙΟΝ

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις