ΠΕΣ ΣΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΝΑ ΜΗΝ ΚΑΘΟΝΤΑΙ ΣΤΟΝ ΗΛΙΟ:

Μαυρίζουν, μαυρίζουν οι στίχοι και τα λευκά περιθώρια στενεύουν από την αγωνία των εγκαυμάτων. Ζήσε επιτέλους υπό σκιάν ή έστω βάλε ένα αντηλιακό. Προστάτευσε στοιχειωδώς τον εαυτό σου. Γιατί αυτή η τρύπα της ψυχής μέρα τη μέρα μεγαλώνει. Και πώς θα απορροφηθεί όλη αυτί η φωτοχυσία ζωής; Όλη αυτή η σπατάλη του θείου; Τι θα σταθεί ηθμός του υπεριώδους τρόμου; Τώρα που ανακαλύψαμε ότι τα σημάδια στο σώμα μας άλλαξαν χρώμα και μέγεθος και προβάλλουν ως τίτλοι τέλους  [ΜΕΤΡΑ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ από τη συλλογή ΙΠΠΟΚΡΑΤΟΥΣ 15 του Θωμά Ιωάννου, Εκδόσεις Σαιξπηρικόν 2011]



ΕΚΠΥΡΣΟΚΡΟΤΗΣΗ
Η σελήνη εκπυρσοκρότησε
Στα χέρια μου

Αφήνοντάς με
Σε ολική έκλειψη αφής
Ανήμπορο ν’ αναγνωρίσω
Το ίδιο μου το σώμα

Από τότε περισυλλέγω
Τα επιζήσαντα τραύματά μου
Συντρίμμια μιας λάμψης
Που ήρθε από μακριά

ΥΠΕΡ ΑΝΑΠΑΥΣΕΩΣ ΤΩΝ ΜΑΤΙΩΝ
Έβγαλες τα δάκρυά μου στη φόρα
Άνθρωποι-σταγόνες που πέφτουν στο κενό
Μήπως και εξιλεωθούν
Για όση ομορφιά δεν άντεξαν να δουν
Ελπίζοντας πως πριν την πρόσκρουση
Θα εξατμιστούν και ανώδυνα
Το δάκρυ του χρόνου θα κυλήσει.

Άνθρωποι που αιωρήθηκαν
Πάνω από τη μοναξιά
Πιασμένοι από ένα βλέφαρο
Κι όταν αυτό κουράστηκε
Να τους βαστά
Αφέθηκαν σταλαγματιές δροσιάς
Στον ουράνιο κήπο

Μα εσύ που ξέρεις
Πως μόνο ένα δάκρυ μπορεί
Να τρέξει πιο γρήγορα απ’ το φως
άπλωσε το χέρι σου
Συγκράτησε τα δάκρυά σου
Πριν σε λυγμούς σπάσουν

Γιατί σκληρή γη
Κι εκεί δε θα βρουν ποτέ
Ανάπαυση τα μάτια

ΣΤΟ ΤΕΣΤ ΕΥΦΥΟΥΣ ΖΩΗΣ ΕΔΙΝΕ ΠΑΝΤΑ ΛΕΥΚΗ ΚΟΛΛΑ
Έτσι έμεινε στάσιμος
Στην ίδια Ποίηση!
ΑΡΣΗ ΛΑΘΩΝ
Προτιμώ να μην ξεχάσω
Κι ας υπάρχουν πια
Τόσα αναβολικά της λήθης
Ενισχυτικά των μυών
Για όσους σαν πούπουλο
Σηκώνουν τη ζωή

Μια άρση λαθών
Ολόκληρη η ζωή μας
Θα τη σηκώσω όσο αντέξω
Κι ας παραπατήσω
Ας καταπλακωθώ
Από το βάρος των πραχθέντων
Μόνο μην πισωπατήσω
Μην ακυρωθώ
Και δε μετρηθώ
Με όσα μου κόβουν τα πόδια

Ας την πάρω απάνω μου
Κι ας τρεκλίσω μεθυσμένος
Από την αποτυχία μου να βρω
Το κέντρο βάρος των πραγμάτων

Ανήμπορος να βρω
Μια όρθια πράξη

Οι ΛΕΞΕΙΣ μέσα στο ΠΟΙΗΜΑ, εικόνες σκέψεων και συναισθημάτων είναι και οι ΕΙΚΟΝΕΣ που τις έντυσαν, λαβύρινθος επιθυμίας ΛΕΞΕΩΝ για πράγματα που αρχίζουν να συμβαίνουν, για να δείχνουν την απόσταση που μας χωρίζει από τον τρόπο να ’μαστε άγγελοι με φύλο! Κι οι ΛΕΞΕΙΣ που έντυσαν σήμερα την εικόνα του ποιήματος είναι από τη συλλογή του Θωμά ιωάννου ΙΠΠΟΚΡΑΤΟΥΣ 15, εκδόσεις Σαιξπηρικόν 2011

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις