ΥΦΑΝΤΟ ΤΗΣ ΠΗΝΕΛΟΠΗΣ ή ΠΟΙΟΣ ΞΕΓΕΛΑΕΙ ΠΟΙΟΝ;

 Υπάρχει πάντοτε μια Ιστορία που κανείς δεν κάνει τον κόπο να πει: ο νεότερος γιος ενός νεώτερου γιου, σχεδόν ούτε καν μνηστήρας, κάθεται στην αιχμηρή άκρη του τραπεζιού μεταξύ ανδρών που θορυβούν, χωρίς να πεινά παρά μόνο για μια ματιά της Πηνελόπης, μιας σπαταλούμενης γυναίκας, νομίζει – αυτά τα ωχρά μπράτσα, αυτά τα μαλλιά ένας ιστός που θα μπορούσε να είχε πλέξει γύρω απ’ το δικό της κεφάλι. Κάποτε προσπαθεί να πιάσει κουβέντα με τον γιο που τον κοιτάζει με απορία αλλά δεν απαντά. Πώς μπορούσε να φύγει ο Οδυσσέας; αναρωτιέται, αλλά είναι ευγνώμων για την ευκαιρία να παριστάνει πως εκείνη ίσως τον διαλέξει. Σχεδόν ξέρει πως θα υπάρχει κακό τέλος, αν και το δικό του θα είναι ελάχιστος παραπόταμος σε εκείνη τη χωρίς φραγμούς θάλασσα σπαταλημένου αίματος [Λίντα Πάσταν –Linda Pastan, αμερικανίδα ποιήτρια]


Η Πηνελόπη υφαίνει όσο ταξιδεύει ο Οδυσσέας ή  ο Οδυσσέας ταξιδεύει όσο εκείνη υφαίνει;
Πριν από χρόνια ζούσε στην Ελλάδα κάποιος ονόματι Οδυσσέας (ο οποίος αν και αρκούντως σοφός ήταν και ιδιαίτερα πολυμήχανος), παντρεμένος με την Πηνελόπη, χαρισματική γυναίκα μοναδικής ομορφιάς που το μόνο της ελάττωμα ήταν η υπερβολική της εμμονή με την υφαντική, συνήθεια χάρη στην οποία μπορούσε να περνάει μονάχη μεγάλα χρονικά διαστήματα. Ο θρύλος λέει ότι κάθε φορά που ο Οδυσσέας με την ευστροφία του παρατηρούσε ότι, παρά τις απαγορεύσεις του, αυτή ήταν έτοιμη να αρχίσει ξανά ένα από τα ατέλειωτα υφαντά της, θα μπορούσες να τον δεις τις νύχτες να ετοιμάζει στα κρυφά τις αρβύλες του κι ένα καλό σκάφος, μέχρι που χωρίς να της πει τίποτε ανοίχτηκε να γυρίσει τον κόσμο και να ψάχνει να βρει τον εαυτό του. Με τον τρόπο αυτό κατάφερε να τον κρατάει μακριά της ενώ φλέρταρε με τους μνηστήρες, κάνοντάς τους να πιστεύουν ότι υφαίνει όσο ταξιδεύει ο Οδυσσέας κι όχι ότι ο Οδυσσέας ταξιδεύει όσο εκείνη υφαίνει, όπως θα μπορούσε να είχε φανταστεί ο Όμηρος, που, ως γνωστόν, πότε πότε κοιμόταν και δεν έπαιρνε είδηση τίποτα.

[Agusto Monterrozo, συγγραφέας του περίφημου –μεταξύ άλλων- ΔΕΙΝΟΣΑΥΡΟΥ, της θεωρούμενης, μέχρι προτινος τουλάχιστον, συντομότερης ιστορίας που έχει γραφτεί στην ισπανική γλώσσα: «Όταν ξύπνησε ο δεινόσαυρος εξακολουθούσε να βρίσκεται εκεί»]

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις