ΜΕΣΑΙΟ ΚΥΜΑ ΠΙΘΑΝΟΤΗΤΑΣ: ίσως να εφεύρισκα τη λέξη σύννεφο γεμάτη αυγά χειροβομβίδων

Κάτω από το παράθυρό μου πέρασε πάλι αυτός δόκανο για φεγγάρια. Το κεφάλι του τετράγωνο κλουβί μέσα του ένα μάτι απ’ τα λίγα που περίσσεψαν της νύχτας μα όχι ψάρι. Σου γράφω μετά από τρεις βροχές. Η απόπειρά μου για το ποιος είναι ο άλλος απότυχε. Τι να σου λέω λοιπόν για τη μοναξιά με λέξεις!Μη δεν είδες θερισμένο κάμπο πέρα πέρα καταμεσής του απόμαχο βαγκόνι έξω από τις ράγιες τη σιγαλιά ν’ ακουμπάει πάνω του, δίχως κουδούνι να βοσκάει η ερημιά, κατάψηλα να περιπολούν κοράκια. Κάτω απ’ το παράθυρό μου πάλι αυτός. Το κεφάλι του εγώ: είσοδος κινδύνου  [ΕΙΣΟΔΟΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ από το ΚΙΒΩΤΙΟ ΤΑΧΥΤΗΤΩΝ του Έκτορα Κακναβάτου]



ΑΝΑΚΛΗΤΙΚΟ ΤΗΣ ΑΡΧΕΓΟΝΗΣ ΣΤΙΓΜΗΣ και ΒΡΑΔΙΝΟ ΔΕΛΤΙΟ
Δεν ξέρω τη λέξη, δεν την άκουσα ποτέ
δεν γράφεται, δεν λέγεται, δεν ξέρω τη λέξη
ίσως ωκεανός, ίσως χτύπος που αλητεύει μες στο αίμα
ίσως γυναίκα, δεν ξέρω τη λέξη...
Υποπτεύομαι το κάθε βήμα,
την πιστολιά που ταξιδεύει ανάμεσα στ' άστρα
αθωωμένη παρότι ένοχη.
Κι εσένα το μικρούλι λεπιδόπτερο ν' αντανακλάς τ' άγλωσσο χάος στον αστερισμό των ωαρίων.

Περίμενέ με, φτάνω μεσάνυχτα ακριβώς
Μεσάνυχτα και πέντε κάνουμε έρωτα in vitro
σε δοκιμαστικό σωλήνα.
Στα μάτια μας αναποδογύριζε η ίρις
Έλεγες: τωόντι αναμάρτητο σπέρμα ενδοφλεβίως
Έξω μακριά σε κάποιο Μπαγκλαντές με τα γεράνια του ο θάνατος.
Συνεχίζουμε ως το πρωί σε δοκιμαστικό σωλήνα.

Ψυχή μου αγρίεψες - τι πολύφημος αυτό το ψ...

Όσο ποτέ ήσουνα κάποτε κορμί της θάλασσας εγώ ανήφορος φτερού σε ράχη κήτους. Μ' έπαιρνες μέσα σου κι όσο ποτέ τόσο πολύ ερωτική η άβυσσος. Στο κρανίο «μυελός γλυκύπικρον αμάχανον όρπετον» ο έρωτας ο λυσιμελής [ΣΕΛΙΔΕΣ ΑΝΑΤΟΜΙΑΣ από το ΚΙΒΩΤΙΟ ΤΑΧΥΤΗΤΩΝ του Έκτορα Κακναβάτου]

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις