Προστακτική ευκτική και επιφώνηση Έρωτα, σιαμαία αναζήτηση σε εποχές Παγετώνων

 Η συμπύκνωση Η συμπύκνωση Η πύκνωση πυρακτωμένη και διαμπερής. Το σημείο τήξης το σημείο δράσης το σημείο Μηδέν το Άπειρο σημείο. Το σημάδι που αφήνει πυρακτωμένο ασημένιο. Χάλκινη φλέβα πρόσθετο χέρι από κρυοπηξία, χαμένο προ πολλού και κομμένο από το λαιμό. Κάποτε το σημάδι στο μέτωπο στην κοιλιά και κυρίως η τήξη στα γενετικά υγρά. Οι μεσοποτάμιοι κήποι – τα έργα, κάποια άδειασαν από λουλούδια ιστορία αλφάβητο. Ήρθαν στέρεψαν για αιώνες .Η εποχή των παγετώνων είχε κάνει εμφάνιση εντυπωσιακή. Η συριακή αυτοκρατορία του ενός κυττάρου έγινε συριακή σχεδόν σιαμαία αναζήτηση 0-1 σχεδόν σιαμαία από κει κι έπειτα αναζήτηση  [Γεωργία Τρούλη, Σειριακή Αυτοκρατορία και μέτρηση ποίησης σ’ ένα οβάλ περιβάλλον]


Κυρίως έρχεται η τελεία όμορφη στρογγυλή αποφασισμένη. Ακολουθεί το ερωτηματικό, η παρένθεση, η επίφαση η άνω και κάτω στίξη. Η ανάγκη για συνέχεια, η αποσιώπηση. Έρχεται θριαμβευτικά η ευχή να υποτάξει, να διακινδυνεύσει. Προστακτική ευκτική και με ένταση, Μας απομένει ένας υπερσυντέλικος χρόνος και τίποτα δεν χάθηκε όπως θα έπρεπε. Έπειτα παρουσιάζεται το Α πάντα κουρασμένο και ασυναγώνιστο, ασυγκράτητο να επιβάλλει άφεση, άφεση και ένα ωμέγα να θυμίζει υπερΩκεάνιο- ανάμεσα σε δυο ηπείρους. Ανάμεσα σε θάλασσα αα ωω σαν κύματα της μειωμένης συνείδησης και επιφώνηση έρωτα (στις τρεις του ήλιου). Ένας ποταμός ήρθε και μου ψιθύρισε πως σημασία έχει μόνο η μεσαία ροή, αυτό που πάλλεται που περιέχει, οι δύο άκρες καμία αξία – όλα καταλήγουν θάλασσα. Με πολλή αφαλάτωση το ενδιάμεσο δέρμα – λείο σαν χέλι και το άλλο αφυδατωμένο σαν πιράνχας τρώει λέξεις που δεν υπήρξαν ποτέ. Και ροκανίζουν τη μέσα σημασία στα μάγουλα. Έρχεται το γήρας των λέξεων σε μια ήπειρο που δεν ανακαλύφθηκε σωστά και από την αρχή με Τόνο. Έρχεται ο τόνος σε έννοιες που ξεψυχάνε, εάν τις βγάζεις από τη γυάλα και εάν τις τοποθετήσεις λάθος, αλλάζει όλη η ιστορία του σύμπαντος. Μερικές σημασίες δεν τονίζονται από φόβο για τη ψυχή αφίσα το βήτα φαίνεται ακούραστο. Λατινολάγνα ζωή, το γάμα, αν και με συνειρμούς ποτέ δεν το συναντά κανείς ξαπλωμένο και τίποτα δεν διακορεύει το οβάλ που υπόσχεται – Τίποτα. Στο δέλτα της ήβης μια Διηάνειρα, μια Λερναία Ύδρα σε πόλεμο και με 24 κεφάλια σε όλους τους δυνατούς συνδυασμούς. Εεεε; Ζαχαρωμένη ζεματισμένη αίσθηση νεότητας. Ζωή και κάθε αποτύπωμα πεθαίνει στο προηγούμενο χωνευτήρι συνύπαρξης, Έπειτα έρχεται κυρίως ο ήλιος. Περί βροχής και άνθισης ο λόγος –ώμος Σκοτεινό Αμαζόνιο Δάσος-όμως και ένα Ο ολόκληρο όλο θέληση Θέλω Θέλω Ο Θέλλο κανείς δεν άκουσε τον ήχο δυο σπαθιών που δεν ακόνισαν καλά τη μύτη, το στόμιο και την δερμάτινη θήκη της Ιστορίας. Τόσοι νεκροί στις λέξεις. Τραγωδία η ζωή, ασυγχώρητη ανάγκη τα όνειρα καλοκαιρινής οπτασίας… [απόσπασμα από τη ΜΕΤΡΗΣΗ ΠΟΙΗΣΗΣ ΣΕ ΕΝΑ ΟΒΑΛ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ της Γεωργίας Τρούλη]

Κενές χειρονομίες SMS ανάμεσα σε μοναξιές: όπως η μέλισσα γύρω από ένα άγριο λουλούδι έτσι τριγυρίζω διαρκώς κι ερανίζομαι απ’ τη γύρη των λέξεων νέκταρ το πιο γλυκό της Ποίησης… Έτσι προέκυψαν και τα κτερίσματα στίχων από ποιήματα της Γεωργίας Τρούλη που εκτέθηκαν παράλληλα με τη νέα σειρά έργων της τυπωμένα σε χαρτί διήθησης και με τον τίτλο ΔΙΗΘΗΣΗ σε Γραμμική 1 - για την αντιγραφή και την επικόλληση Δεσμώτης στον Ίλιγγο της Σκιας 1000 Λέξεων= Μια Εικόνα Ποιήματος

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις