Δεν λιγοστεύει η σιωπή με μια λέξη, γιατί υπάρχουν τόσες λέξεις που ονειρεύονται αποσιωπητικές εικόνες



Στ' αγκίστρια του απογέματος, στ' αγκάθια των χρωμάτων, έχουν πιαστεί και κρέμονται αποσιωπητικές εικόνες. Απ' τη ζωή μας μέσα κι έξω απ' τη ζωή μας και σπαρταράν χωρίς αλληλουχία: εικόνα μιας βροχής και δίπλα εικόνα γέφυρας το βράδυ και στη σειρά, εικόνα προσώπων, χωρίς όχθες και χωρίς πέρασμα... Κρέμεται μια εικόνα παραθύρου. Τα κουρτινόφυλλα σπαρμένα με κατιόν φθινόπωρο όλο από πλατανόφυλλα. Εικόνα ενός χεριού που πνέει σαν άνεμος παλινορθώσεως των φύλλων. Εικόνα και το μεγάλο κύμα χρόνου που ορμάει και σε παίρνει, γιατί κάθε φορά ξεχνάς ανοιχτή του ονείρου την πόρτα...  Αλλά λίγο να τις κουνήσει ο άνεμος συγχέονται οι αποσιωπητικές εικόνες. Κι έχεις μια εικόνα προσώπων πάνω σε γέφυρα βράδυ με βροχή.[κτερίσματα στίχων από τη συλλογή ΤΟ ΛΙΓΟ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ  της Κικής ΔΗμουλά, Εκδόσεις ΣΤΙΓΜΗ 1990]


Η ΠΕΡΙΦΡΑΣΤΙΚΗ ΠΕΤΡΑ
Μίλα
Πες κάτι, ο,τιδήποτε.
Μόνο μη στέκεις σαν ατσάλινη απουσία.
Διάλεξε έστω κάποια λέξη,
που να σε δένει πιο σφιχτά με την αοριστία.
Πες: "άδικα", "δένδρο", "γυμνό"
Πες: "θα δούμε", "αστάθμητο", "βάρος".
Υπάρχουν τόσες λέξεις που ονειρεύονται
μια σύντομη, άδετη, ζωή με τη φωνή σου.

Μίλα.
Έχουμε τόση θάλασσα μπροστά μας.
Εκεί που τελειώνουμε εμείς
αρχίζει η θάλασσα.
Πες κάτι.
Πες "κύμα", που δεν στέκεται.
Πες "βάρκα" που βουλιάζει
αν την παραφορτώσεις με προθέσεις.
Πες "στιγμή", που φωνάζει βοήθεια ότι πνίγεται,
μην την σώζεις, πες "δεν άκουσα"

Μίλα.
Οι λέξεις έχουν έχθρες μεταξύ τους,
έχουν τους ανταγωνισμούς:
αν κάποια απ' αυτές σ' αιχμαλωτίσει,
σ' ελευθερώνει άλλη.
Τράβα μια λέξη απ' την νύχτα
στην τύχη.
Ολόκληρη νύχτα στην τύχη.
Μη λες ¨ολόκληρη"
πες "ελάχιστη",
που σ' αφήνει να φύγεις.
Ελάχιστη αίσθηση,
λύπη ολόκληρη δική μου.
Ολόκληρη νύχτα.
Μίλα.
Πες "αστέρι", που σβήνει.
Δε λιγοστεύει η σιωπή με μια λέξη.
Πες "πέτρα", που είναι άσπαστη λέξη.
Έτσι, ίσα-ίσα, να βάλω έναν τίτλο
σ' αυτή τη βόλτα την παραθαλάσσια.

Οι ΛΕΞΕΙΣ μέσα στο ΠΟΙΗΜΑ, εικόνες σκέψεων και συναισθημάτων είναι και οι ΕΙΚΟΝΕΣ που τις έντυσαν, λαβύρινθος επιθυμίας ΛΕΞΕΩΝ για πράγματα που αρχίζουν να συμβαίνουν, για να δείχνουν την απόσταση που μας χωρίζει από τον τρόπο να ’μαστε άγγελοι με φύλο! Κι οι ΛΕΞΕΙΣ που έντυσαν σήμερα την εικόνα του ποιήματος είναι από το ΛΙΓΟ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ της Κικής Δημουλά - για την αντιγραφή και επικόλληση: Δεσμώτης στον Ίλιγγο της Σκιας 1000 Λέξεων= Μια Εικόνα Ποιήματος

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις