Ήταν μια μαύρη κεφαλοδεσιά και πέρασε, γυρεύοντας να ντύσει ένα λυγμό

Ήτανε λέει διάφανο το στήθος σου κι είδα σα σε ρολόγι ανοιγμένο, το μηχανισμό των σπλάχνων σου να δίνει αίμα και κίνηση στα δυο σου χέρια, δείχτες της αγάπης [πέντε Όνειρα του Αργύρη Χιόνη από τη συλλογή ΑΠΟΠΕΙΡΕΣ ΦΩΤΟΣ 1966]

Πλύνε βάλε λέξεις, ν’ αποκρυσταλλώσεις όνειρα στο υπερώο το μεταφυσικό


Η λέξη του Ποιήματος δεδικαίωται (όπως άλλωστε και ο νεκρός…)
ΑΝΤΙΣΤΡΟΦΗ
Κι ήτανε λέει
η θάλασσα χρυσή
κι ο ήλιος
ήτανε γαλάζιος
και το κορμί σου
ήταν πέτρινο
κι οι βράχοι
ρόδινοι έφηβοι
που τραγουδούσαν
για να διώξουνε το φόβο
της σιωπής σου

ΣΙΩΠΗ
Παράθυρο κλειστό
το πρόσωπό σου
και οι ρυτίδες,
που το μέτωπό σου χάραζαν,
γρίλιες μισανοιγμένες.
Έσκυψα τάχα
για να πάρω ένα φιλί
κι είδα το λογισμό σου
έναστρο ουρανό.

ΠΛΗΡΩΜΗ
Στη μέση του μεσημεριού
η δίψα σου
στης δίψας σου τη μέση
ένα πηγάδι
δίχως νερό,
γιομάτο σαύρες
και ψοφίμια
Κι έσκυψες
πάνω απ’ το πηγάδι
κι έκλαψες
κι εκείνο σου ’πε,
«ευχαριστώ για τη δροσιά».

Κενές χειρονομίες SMS ανάμεσα σε μοναξιές: όπως η μέλισσα γύρω από ένα άγριο λουλούδι έτσι τριγυρίζω διαρκώς κι ερανίζομαι απ’ τη γύρη των λέξεων νέκταρ το πιο γλυκό της Ποίησης… Έτσι προέκυψαν και τα κτερίσματα στίχων από ποιήματα του Αργύρη Χιόνη από τη συλλογή ΑΠΟΠΕΙΡΕΣ ΦΩΤΟΣ 1966 για την αντιγραφή και την επικόλληση Δεσμώτης στον Ίλιγγο της Σκιας 1000 Λέξεων= Μια Εικόνα Ποιήματος

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις