Είμαι εκείνο το κορίτσι στο ποίημα που ξύπνα από ένα δυνατό κελάηδισμα σε δυο λευκές παλάμες

Έχω μια γάτα που τη φωνάζω Ψάρι, έχω ένα πουλί που το φωνάζω Γάτα. Εγώ συνήθως κάνω το πρόβατο κι Εσύ τον λύκο. Ο ένας τρώει τον Άλλον, ο άλλος τον Έναν κι ο Κανένας άδικα βγήκε στο κλαρί που δεν τον κράτησε χλωρό. Εντός ξηρασία. Πέρα απ’ το παράθυρο ο κόσμος απλώνεται ευτυχισμένος [κτερίσματα στίχων από ποιήματα της Ειρήνης Καραγιαννίδου που αλιεύτηκαν στην Τεθλασμένη Ψηφιακή Βιβλιοθήκη: BIBLIOTHEQUE]

Πλύνε βάλε λέξεις, ν’ αποκρυσταλλώσεις όνειρα στο υπερώο το μεταφυσικό


Η λέξη του Ποιήματος δεδικαίωται (όπως άλλωστε και ο νεκρός…)

ΑΚΡΟΝ – ΙΛΙΟΝ - ΚΡΥΣΤΑΛ
Σε κάποια άλλη εποχή
Θα είχα βγάλει απ´ το συρτάρι
το ψαλίδι

Θα τέντωνα το σώμα περισσότερο απ´ όσο μπορούσα
Θα κατέβαζα στο ύψος μου κλαδιά από μηλιές
Θα έκοβα χορτάρι
Θα έκοβα χωρίς λύπη
Θα γέμιζα μια αγκαλιά κίτρινη την πίσω θέση
και μετά
Οδός Δελφών
Θα σκόρπιζα Φθινόπωρο
Κι ένα κρυστάλλινο βάζο

Θα θέριζε.

ΠΑΝΣΕΛΗΝΟΣ
Σήμερα θα γιγαντώσω
το κενό σου
διαστέλλοντας τον ορίζοντα
να είναι τα χάδια

ε π ι β ρ α δ υ ν ό μ ε ν α
σε μία μάζα αγκαλιάς
Να έρθει
το κατάρτι σου
βυθοσκόπε ναύτη
ταράζοντας σωθικά

Καθώς
φτεροκοπώ ασάλευτη
εντοιχισμένη πρόωρα
σε νησιά-Συμπληγάδες
Παραμονεύω

στους καθρέφτες σου
σαν με ξημερώσουν
μόνο

το ομοίωμά μου να παραμείνει
υδατοστεγές

Την υπόλοιπη
με θέλω σε θραύσματα.

ΣΤΕΡΗΤΙΚΟ Α
[...Τι ωραία που ο σωρός 
Πυρπολεί το κορμί
Και λιώνει το ύφος

Κι ύστερα η γλώσσα
Πύρινη τσακμακόπετρα
μεταμορφώνει
όλα τα ποιήματα
Που έφεραν στον ύπνο σου λάβα

Σε ωχρά κηλίδα.__________

________Ήταν που έριξα τις λέξεις στον κλίβανο
των ματιών σου
για να προβούν τα χρώματα σε εμπλοκή.]

[...κάποιες πρωινές ανατομίες
παρακείμενα αφήνουν
στην παλάμη σου
Ψίχουλα
και στα μάτια σου
ένα κόκκινο φρούτο.]

[__________Φαντάζομαι
πως κάποτε η σιωπή
με επιμονή στη λεπτομέρεια
θα φανερώνει το δισταγμό

του να υπαγορεύεις επουράνια φωνήεντα
κι εγώ να συμφορίζομαι στα σύμφωνα σου.]

[Να αποφεύγεις τους περίπλοκους εγκυκλοπαιδισμούς
ονείρων
ένας ήχος φυλλωσιάς που λαχανιάζει
όταν το βλέμμα χορτάσει
σκοτάδι
είναι αρκετός.

Άντε βγάλε συμπέρασμα εσύ
από τον κουρνιαχτό της λεβάντας.

Δεν ήταν μάλλον η εξορία από χρυσό
ν´ αφήσει πάνω στο αγκάλιασμα της λάμψη.

Καυγάς φυλλοροών να σου πετύχει!

Κατάλαβέ με.____

_______Σκοτεινιάζει.

[Ασύμφορα μονότονος στο πολυτονικό
Θα καταρρίψω την ισχύ
κάπου ανάμεσα στις τελείες
θυελλωδώς γυμνά
να λογαριάζεις κι ένα κόμμα
πάνω στη λευκή σημαία
Της ανακωχής σου._______
_______Κι ύστερα οι προπαραλήγουσες
θα είναι αναμφίβολα λάφυρο μου.]

[...όλο το βράδυ σάλευε
το ρίζωμα σου σε λευκότητες
προσεγμένων παρτεριών
μες στην υγρή ευελιξία
λίγη ανάσα λίγη σάρκα
να θωρώ λυσσασμένα
τα σκούρα σεντόνια
Άσπρα.
Κι όμως,
στην προσεγμένη συνωμοσία των αρετών σου
ούτε "Χ ι ό ν ι" δε μπορέσες να με βαφτίσεις
πρόπλασμα της αντοχής
θα ´πρεπε με σέπαλα
-τουλάχιστον-
ν α μ ´είχες αρθρώσει "Π έ τ ρ α .]

[...έτσι θα εξαγοράζω την αβεβαιότητα 
του να σε ακολουθώ:
με αναψηλάφηση των διαδρομών
μέσα από αστάθεια
ασυλίας.

Είναι ωραία να παίζω κουτσό
κι εσύ να μετρας τα μελανά βήματα μου.________________

______________Πάντα αυτό το πουλόβερ πιερότου να φοράς.]

[Η φυσική βουλιμία των αλύπητων 

φθόγγων
μες στην ασπράδα του μυαλού
αφοπλιστική παράδοξη
διαφάνεια
ρουφά ό,τι κρυφό
-γιατί σ´ αυτό ανήκει η πληγή σου-
υπαγορεύει η γραφίδα .

Μέσα στη δολοπλόκο παύση
ακούω ποδοβολητά
κι όλο το φως μου
-λαίμαργο για τη σκιά σου-
τις κόρες συστέλλει

ντυμένες κόκκινους χιτώνες
-από κλάμα βουβό
αναπαράσταση Γολγοθά
μέρισμα ακάνθινου εγκλεισμού-
δυσπραγούν
πνίγοντας τη γλώσσα
στο οξύ του ονόματός σου
φωνάζουν ''έλα''
με ταχύτητα φωτός
που σημαίνει
κ ρ α υ γ ά ζ ω μ ι α π υ ρ π ό λ η σ η.

Για όλα τα τραύματα και θαύματα
να υπάρχεις
σε σπιρτόκουτο.

________________Γιατί πόσες παπαρούνες -πια-
να βάψει αυτή η σταύρωση
και πόσο μερτικό Ανάστασης
να φέρει ένα "τσαφ".] 

Κενές χειρονομίες SMS ανάμεσα σε μοναξιές: όπως η μέλισσα γύρω από ένα άγριο λουλούδι έτσι τριγυρίζω διαρκώς κι ερανίζομαι απ’ τη γύρη των λέξεων νέκταρ το πιο γλυκό της Ποίησης… Έτσι προέκυψαν και τα κτερίσματα στίχων από ποιήματα της Ειρήνης Καραγιαννίδου που είδαν το e-φως τους στην Τεθλασμένη Ψηφιακή Βιβλιοθήκη -  για την αντιγραφή και την επικόλληση Δεσμώτης στον Ίλιγγο της Σκιας 1000 Λέξεων= Μια Εικόνα Ποιήματος

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις