Ο χρόνος έγινε για να κυλάει, οι έρωτες για να τελειώνουν κι ο Ποιητής διψώντας τις λέξεις θα τα προφτάσει όλα στο Ποίημα

Η βροχή είναι ένα παιχνίδι σκληρό που κερδίζει μόνον αυτός που έχασε, οι ερωτευμένοι χάνονται κι εκείνοι ανάμεσα στους άλλους διαβάτες κι οι πέτρες που ρίχνουν τα παιδιά το βράδυ, ξαναπέφτουν μέσα στη ματαιότητα… Πιστεύετε πάντοτε έναν άνθρωπο που κλαίει: είναι η στιγμή που σας απλώνει το χέρι του εκείνο που ποτέ δεν θα ειπωθεί!


Θυμάσαι τις νύχτες; Για να σε κάνω να γελάσεις περπατούσα πάνω στο γυαλί της λάμπας. «Πώς γίνεται;» ρώταγες. Μα είναι τόσο απλό αφού μ’ αγαπούσες! [Τάσος Λειβαδίτης]

Είμαι κι εγώ ένας Θεός μες το δικό του σύμπαν σε τούτο το υγρό υπόγειο, έξω βρέχει, ένα σύμπαν ανεξιχνίαστο κι ανεξάντλητο κι απρόβλεπτο, ένας Θεός καθόλου αθάνατος, γι’ αυτό και τρέμοντας από έρωτα για κάθε συγκλονιστική κι ανεπανάληπτη στιγμή του. Έρχονται ώρες, που ξαφνικά σε πλημμυρίζει ολάκαιρο η νοσταλγία του ανέκφραστου –σαν τη θολή, αόριστη ανάμνηση απ’ τη γεύση ενός καρπού, που ’φαγες κάποτε σαν ήσουνα παιδί

Μολαταύτα στάθηκα κι εγώ ήρωας, γιατί συχνά στάθηκα εμβρόντητος ή παραμέρισα σαν να ’ταν να ζήσω κι άλλη φορά – με μια λέξη όλα ήταν ύποπτα, όπως σωπαίνουν τα κυπαρίσσια και τα ρολόγια θα πρέπει να κρυώνουν, αλλά ποιος να το σκεφτεί, σα τη θεία Ρόζα που γερνούσε στη σκάλα, ανύπαντρη, με το αιδοίο της σε κυριακάτικη αργία, ενώ οι καμπάνες καλούν τους χριστιανούς, όταν, τέλος, χτύπησαν την πόρτα, είχαν περάσει κιόλας τρεις χιλιετηρίδες… ή σαν εκείνες τις φτωχές γυναίκες που κρατάνε πάντα μια γελοία ομπρέλα – για να μην ακούσουν απευθείας την προσβολή, όπως περίπου γράφεται ένα Ποίημα!
……………………………………………………………..
Κι εδώ θα τελείωνε η ιστορία μου, αν στο άνοιγμα της πόρτας δεν παρουσιαζόταν η Μάρθα-  
– η Μάρθα εδώ και χρόνια πεθαμένη. Δεν άντεξα και το λίγο φαγητό που είχα για δείπνο κατέβηκα και το έδωσα στο σκυλί που δεν την είχε γαβγίσει.
Οι βασιλιάδες χωράνε σ’ ένα κουτί από σπίρτα όταν κοιμάσαι. Και τα σκυλιά το βράδυ, κοιτάζουν δακρυσμένα προς τα κει που ήμαστε κάποτε παιδιά


 [μηνύματα SMS με κτερίσματα στίχων από ΠΟΙΗΜΑΤΑ του Τάσου Λειβαδίτη: Παρομοιώσεις και Σχόλιο στην Άμμο από τις ΕΚΚΡΕΜΟΤΗΤΕΣ και ως ΕΠΙΔΟΡΠΙΟ/ αντίδωρο Η συνέχεια στο παραμύθι από τις ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ του ]

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις