Ονειρευόμουν μια επιστροφή, αλλά πώς επιστρέφουν από την έρημο;

Η ιστορία μια πρόφαση, μέσα από το συρτάρι. Ο μύθος όχημα, μεταφέρει αλήθεια δεν είναι αλήθεια. Ιδού πάλι: Ένα δωμάτιο. Κλειστό σαν σώμα. Μεταφέρει εικόνες. Μάλλον θραύσματα. Ο έρωτας στα είκοσι-κάτι διαλεκτική του ενός. Στα σχεδόν-πενήντα; Πόσοι άραγε μιλούν; Μέσα μου; Έξω μου; Αυτό που αποδίδεται στην πείρα είναι στην πραγματικότητα μια έλλειψη. Νιώθω όμως την αναπνοή της. Η αλήθεια έχει πάντα δύο (τουλάχιστον) όψεις. Η φαντασίωση, πάλι μένει πάντα μία.  [Γιάννης Ζέρβας, ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑΡΙΟ από το βιβλίο του ΤΖΟΥΛΙΑ 2, Εκδόσεις Άγρα]

Πλύνε βάλε λέξεις, ν’ αποκρυσταλλώσεις όνειρα στο υπερώο το μεταφυσικό


Η λέξη του Ποιήματος δεδικαίωται (όπως άλλωστε και ο νεκρός…)

Ονειρευόμουν μια επιστροφή. Αλλά πώς επιστρέφουν από την έρημο; Μια φουσκωμένη έρημο –εμένα- που υπάρχω σε πλεονασμό; Άτλαντας, στον ραγισμένο άτλαντα της ίδιας μου της ράχης στηριγμένος. Πώς επιστρέφουν απ’ την έρημο; Με μια γυναίκα –φανταζόμουν- αγκαλιά. Μια γυναίκα μέσα σε μια άλλη, που θα με οδηγήσει σε μιαν άλλη. Ώσπου να ξαναβρεθούμε.
Ο πόθος κάθε γυναίκας είναι ν’ αποκτήσει παιδί. Ο πόθος κάθε άνδρα ν’ αποκτήσει αυτή τη γυναίκα που ποθεί ν’ αποκτήσει παιδί. Πίσω μου οι Mudrugada μου θυμίζουν εκκωφαντικά ότι ο κρυφός πόθος κάθε ποιητή είναι να γίνει ροκ σταρ. Οι ποιητές είναι έφηβοι (Οι ποιήτριες επίσης). Πώς γίνονται άνδρες; (Πώς γίνονται γυναίκες;) Πώς συναντιούνται; Σε ποια φαντασίωση διασταυρώνουν τα βήματά τους ελπίζοντας να γονιμοποιηθούν; Κι άραγε θα γίνουν ποιητές ή θα γίνουν γονείς; Και τα δύο γίνονται; Το παιχνίδι είναι πιο σκληρό απ’ ό,τι νομίζαμε. Πασχίζουμε μέσα από μια φαντασίωση να κερδίσουμε μια πραγματικότητα. Και την ονειρευόμαστε πραγματικά φανταστική. Θα τα καταφέρουμε;
Ιδού το πρώτο άσμα, εμπεριέχεται. Τα λόγια τα ξέρεις. Κι ας έρχονται θρυμματισμένα απ’ το χρόνο. Απ’ ό,τι λείπει κερδίζουμε αυτό που μένει.

«Μίλησέ μου για σένα» είπα. Είμαι εδώ, είπε. Τι άλλο θέλεις να ξέρεις; «Μίλησέ μου για σένα» είπα. Κοίταξέ με, απάντησε
Εδώ, συμπλήρωσε, είναι πέρασμα, ένας διαρκής αποχωρισμός. Σχέση έχω μονάχα με τις λεπτομέρειες. Οι ξένοι γίνονται γρήγορα φίλοι. Οι φίλοι εύκολα περαστικοί. Δεν έχω επιθυμίες διαρκείας. Ούτε έχω περιθώρια να είμαι τίποτε άλλο πέρα από τον εαυτό μου. Ό,τι βλέπεις αυτό είναι.  [Γιάννης Ζέρβας, ΔΙΑΛΟΓΟΙ και ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑΡΙΟ από το βιβλίο του ΤΖΟΥΛΙΑ 2, Εκδόσεις Άγρα]

Κενές χειρονομίες SMS ανάμεσα σε μοναξιές: όπως η μέλισσα γύρω από ένα άγριο λουλούδι έτσι τριγυρίζω διαρκώς κι ερανίζομαι απ’ τη γύρη των λέξεων νέκταρ το πιο γλυκό της Ποίησης… Έτσι προέκυψαν και τα κτερίσματα στίχων από ποιήματα του Γιάννη Ζέρβα που περιέχονται στη συλλογή ΤΖΟΥΛΙΑ 2 (ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΓΡΑ) - για την αντιγραφή και την επικόλληση Δεσμώτης στον Ίλιγγο της Σκιας 1000 Λέξεων= Μια Εικόνα Ποιήματος

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις