Οφειλή προπατορικού αφηγήματος ο Κόσμος που κρέμεται από μια κλωστή βαρύτητα και τ’ αστέρια παλιά παρτίδα ονείρου

Ένας άνθρωπος πήγαινε δυο τρεις φορές την ημέρα για ύπνο. Στη διαδρομή για τον ύπνο ονειρευόταν ότι θα πάει να κοιμηθεί, Η διαφάνειά του ήταν απρόσωπη Κάποια στιγμή έκανε μια απλή μετατόπιση της εικόνας… Συνειδητοποίησε πως τα όνειρα τα καταβροχθίζει κανείς με όλες του τις αισθήσεις και την ίδια στιγμή όλες οι αισθήσεις είναι σε λήθαργο. Αφέθηκε να κοιμηθεί την εξής ιστορία. Ένας διαρκής διχασμός η διαδρομή. Καταλήγει να γίνει ο διχασμός άλλη ταυτότητα, ένας νεογέννητος κόσμος μια άλλη συμπύκνωση… Ένα τριζόνι που κουβαλάει ολόκληρες νύχτες[Γεωργία Τρούλη, από τη συλλογή ΠΡΙΝ ΕΙΣΕΛΘΕΤΕ, ΒΕΒΑΙΩΘΕΙΤΕ, εκδόσεις Σαιξπηρικόν]

Πλύνε βάλε λέξεις, ν’ αποκρυσταλλώσεις όνειρα στο υπερώο το μεταφυσικό


Η λέξη του Ποιήματος δεδικαίωται (όπως άλλωστε και ο νεκρός…)

ΟΝ/ΕΙΔΟΣ ΠΡΟΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ (προσοχή στο κενό)
Να μιλήσω διστακτικά με μάτια
Να μιλήσω διαπεραστικά με μάτια
Να φορέσω πηγούνι
Διάθεση
Έμφαση
Αντιθετικά επιρρήματα
Να πω πως οι ανθρακωρύχοι
Βλέπουν τον ουρανό πιο μεγάλο
Από όλους
Πως οι τυφλοπόντικες ανοίγουν δρόμο
Όπως το πέος σε ήβη παρθένα
Να φιλήσω την κολπική μου μαρμαρυγή
Να παίξω με την πλάτη μου κρυφτό
Στον εαυτό
Ή ακόμη καλύτερα κάποιος να παίξει
Άρπα  σε πλάτη με νύχια όλο δέρμα
Νωχελικά ν’ αρχίζει η καταστροφή
Να βρει κάποιος νότες στον τρόπο αναπνοής
Και εκεί να εμμείνει
Μέχρι να αναποδογυρίσει ο ουρανίσκος
Να περπατάνε σαν φωτιστικά καλώδια
Στην οροφή και να αλλάζουν
Φωτισμό – Άνθρωποι
Κατά διάθεση
Να πηγαινοφέρνουνε λέξεις και παλιά
Αναθήματα
Σε σακούλες κατανάλωσης
Να υπονομεύουμε την εικόνα
Να την λουστράρουμε
Γεμισμένη
Ζεματισμένη
Συμπυκνωμένη
Διαρκή
Να φυγοκεντρούμε την φλέβα νερού μέσα στο δέρμα
Να φουσκώσει από παραμόρφωση το κύτταρο
Να ξεπεζέψουμε
Να πω πως η φυσική ομοιογένεια του είδους
Είναι ένα πατέ γόνιμο
Από χημικές αντιδράσεις
Να μην φύγει κανείς!

Όπως ο Προμηθέας τα όρνεα του να θρέφει
Έτσι!

Όταν θα γίνει σεισμός για το κάτω από το περβάζι
Όλοι στον ανελκυστήρα!
Εκεί που πρέπει
Πριν εισέλθετε – βεβαιωθείτε
Η φωτεινή επιγραφή μιας πρόζας σε μια συνείδηση
Με την επισήμανση steve antonakos
Πότε είδες τελευταία φορά τον ουρανό
Απέραντα τεμαχισμένο;
Ξέπνοο παραλήρημα καρφιτσωμένο
Στο αυτί του ενοίκου;
Πότε τελευταία φορά μπήκες σε ένα σώμα παρθένο
Και μεγάλωσες;
Γεμισμένο νερό ελέφαντας
Από μνήμης άρχισες να φουσκώνεις
Η ακόμα καλύτερα γουρούνι
Με σχισμή στην ράχη
Στο στόμα ν’ αποταμιεύεις πρωτόγονα δευτερόλεπτα
Επίγονη Αντιγόνη
Έμφαση διάθεση και αντιφατικά επιρρήματα
Εάν ο κόσμος ολόκληρος μια land art εγκατάσταση
Christo
Εάν
Εάν
Ένα
Ένα
Ον
Είδος προς καταστροφή

Ο κόσμος ολόκληρος
[Γεωργία Τρούλη, από τη συλλογή ΠΡΙΝ ΕΙΕΣΕΛΘΕΤΕ, ΒΕΒΑΙΩΘΕΙΤΕ Εκδόσεις Σαιξπηρικόν Θεσσαλονίκη 2013]

Κενές χειρονομίες SMS ανάμεσα σε μοναξιές: όπως η μέλισσα γύρω από ένα άγριο λουλούδι έτσι τριγυρίζω διαρκώς κι ερανίζομαι απ’ τη γύρη των λέξεων νέκταρ το πιο γλυκό της Ποίησης… Έτσι προέκυψαν και τα κτερίσματα στίχων από ποιήματα της Γεωργίας Τρούλη από τη συλλογή ΠΡΙΝ ΕΙΣΕΛΘΕΤΕ, ΒΕΒΑΙΩΘΕΙΤΕ (Εκδόσεις Σιαξπηρικόν) - για την αντιγραφή και την επικόλληση Δεσμώτης στον Ίλιγγο της Σκιας 1000 Λέξεων= Μια Εικόνα Ποιήματος

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις