Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Σεπτέμβριος, 2014

Στους κήπους όπου έφεγγαν τα οπωροφόρα έρχεσαι κάθε βράδυ με την πικρή σου προσωπίδα, με το μαύρο σου φόρεμα

Έρχομαι οριστικά σε χρόνο ενεστώτα

Φεγγαρόφωτο πάνω στους ανθισμένους γκρεμούς κι ως πέρα στο μυριστικό πέλαγος που φτάνει αεράκι από μενεξέ

Τάσος Σταυρακέλης, Άραγε τα δικά μου όνειρα ποιος θα τα φωταγωγήσει;

Άκατα μάκατα σου κου του μπε Άμπε φάμπε βγε: έναν καιρό και μια φορά στην Ουτοπία

Άγαμοι Θύται… γιατί χανόμαστε (κυριολεκτικά και μεταφορικά, πεζά και λυρικά, οριζοντίως και καθέτως 69 και αντιστρόφως)

Γιατί, όσα κι αν είπαμε, η ζωή πάντα θα γελάει και όχι άνευ λόγου

Ποίηση κραυγή μέσα στον πόνο: σμιλεύουμε πληγές σκαρώνοντας μνημεία και μπιμπελό αλλά το τρομερό καραδοκεί

Η αλήθεια είναι μια υποκρισία κι η ποίηση έγκειται στο ψέμα: αχ σύννεφο που φτάνεις στο σταθμό πριν απ’ το τραίνο