(ΕΛΑΧΙΣΤΟ ΚΟΙΝΟ ΠΟΛΛΑΠΛΑΣΙΟ και
μέγιστος κοινός διαιρέτης μαζί, δηλαδή πρώτα πρώτα Η ΠΟΙΗΣΗ, διάβασε και
προσπάθησε και πολέμησε. Διότι, ο καθείς και τα όπλα του)
SMS αναπάντητη κλήση: θέλει μελτέμι γερό, γεννημένο στην Τήνο να καθαρίσει
τον τόπο απ’ όλων των λογιών τα δίσεχτα απομεινάρια
[Πολύτροπη σιωπή 69 λέξεων για ΤΑ ΑΣΑΦΗ ΟΡΙΑ των Ονείρων: καμιά
φορά η ζωή στενεύει τόσο, που δεν σε χωρά κι απλώνεσαι στα όνειρα, όπως κι αυτά
έχουν πληθύνει τόσο που ξεχειλίζουν και περνάν μες τη ζωή σου- Αγγελική Σιδερά]
Εις τον πάτο της εικόνας
λέξεων SMS:
ΛΕΖΑΝΤΑ: Να σταλθεί βοήθεια τότε κρίθηκε η στιγμή και ο κλήρος
έπεσε στις βροχές κελαρύσανε όλη μέρα ρυάκια…
α-στερητικό μήνυμα με 69 λέξεις
Θέλει
μαΐστρο γερό με τα πρώτα λόγια των σειρήνων όστρακα ρόδινα με τα πρώτα μαύρα
ρίγη κι απ’ τα χαρτιά έφτιαχνα ονόματα κι από τα ονόματα γυναίκες που τις αγκάλιαζα
κι ένιωθα τη μέση τους ν’ αναδίδει τρεμούλα και δροσιά σαν το τρεχούμενο νερό…
Στο τέλος, έφτασα να συλλογίζομαι μονάχα κάτι
και να το βλέπω να χαράζεται με κεφαλαία
στην πέτρα
Tο ποντίκι τρέμει. Mπαίνω στον κόσμο του. Ένα λουλούδι ανθίζει στην οθόνη μου.
Άγνωστος ο αποστολέας. Κι ο παραλήπτης, θα πω. Θαυμασμός ηλεκτρονικός. Φταίει
το όνομα. Εντάξει. Είναι εικονικό το λουλούδι που ανθίζει στην οθόνη μου. Αλλά
τι να κάνουμε; «κι εγώ είμαι μόνη μου κι εγώ είμαι μόνη μου» επανάληψη ως
ρεφρέν. Φτου και βγαίνω… με ΚΛΙΚ στο όνομα Γεωργία Βεληβασάκη
ΧΟΡΗΓΟΣ για την
αντιγραφή και επικόλληση στίχων του Ελύτη το ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ:
για την αντιγραφή: Δεσμώτης στον Ίλιγγο της Σκιας 1000 Λέξεων= Μια Εικόνα
Ποιήματος

0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
ΣΤΑ ΔΙΑΣΕΛΑ ΤΟΥ ΙΑΜΒΟΥ ΜΕ ΛΕΞΕΩΝ ΚΥΜΑΤΙΣΜΟΥΣ ΠΟΛΥΤΡΟΠΟΥΣ «Σ’ ΑΓΑΠΩ» ΓΡΑΦΟΥΜΕ ΣΤΟ ΠΟΙΗΜΑ ΚΑΙ ΤΟ ΑΓΚΑΛΙΑΖΟΥΜΕ ΠΑΡΑΦΟΡΑ (ξέροντας πως πάντα θα το ξεχνάμε για χίλια μύρια ποιήματα):
Κάθε βράδυ απ’ το φεγγίτη των Ονείρων παρακείμενης Σιωπής αποστηθίζω τα δύσκολα γράμματα της μοναξιάς για σένα, θηρεύτρια των Ονείρων μας, ω Ποίηση. Δώσε μας κάτι να πιστέψουμε. Δώσε μας πίστη, ένα κεντρί σαν χάδι, μια λέξη λαγνείας στον «τύπο των ήλων», την αιώνια νύχτα που σπαταλά στ’ αστέρια σωσίβιες λεπτομέρειες συνουσίας με το Όνειρο. Σε κανέναν όμως μην αποκαλύψεις τη μικρή υστερόγραφη, αιώνια ανταμοιβή στη χαραυγή. Γιατί τι δίνεις Ποίηση, τι παίρνεις; «Κινήσεις που οδηγούν σ’ ένα απλό «κρεβάτι» και καλοκαιρινά σεντόνια βάναυσα λευκά»; …[δολώματα SMS στο: 6945215827]